หลินหร่านเลือกชุดเดรสยาวสีดำคลาสสิกเรียบง่ายตัวหนึ่ง แล้วทาลิปสติกสีแบร์รี
คนในกระจกสวยจนน่าหายใจ ดวงตาแฝงความเฉียบคมของนักล่า
เธอคว้าผลาญห่อหนึ่งซึ่งห่อหุ้มอย่างประณีต ดูรู้เลยว่าต้องแพงไม่เบา มาจากข้างตู้เหล้า
ข้างในเป็นโสมป่าชั้นเลิศ
หิ้วกล่องของขวัญ สะพายกระเป๋าใบเล็กประดับมุก แล้วสั่งผู้ดูแลบ้านว่า "เตรียมรถ"
＊
สองทุ่ม บ้านลู่เฟิง
ซูหว่านอวี๋นั่งอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่น คอยเป็นเพื่อนพ่อแม่บุญธรรมของลู่เฟิงดูทีวี
เธอพูดคุยกับพวกเขาอย่างไม่จริงจังนัก แต่สายตากลับเหลือบไปทางประตูห้องน้ำที่ปิดสนิทเป็นระยะ—
พี่ลู่เฟิงกำลังอาบน้ำอยู่ข้างใน
ซูหว่านอวี๋ฉาบรอยยิ้มอ่อนโยนไว้บนใบหน้า แต่ในใจกำลังวางแผนการ
คืนนี้เป็นโอกาสทอง
พี่ลู่เฟิงนอนที่ห้องนั่งเล่น ถ้าเธอเลือกจังหวะดีๆ ตื่นกลางดึกไปรินน้ำ หรือแกล้งทำเป็นกลัว...
ยังไงก็หาข้ออ้างเข้าใกล้เขาได้ แล้วปลุกความอ่อนโยนและความต้องการปกป้องของเขาที่มีต่อเธอขึ้นมา
เธอจะค่อยๆ ดึงพี่ลู่เฟิงกลับมาจากเงื้อมมือของหลินหร่านทีละนิด
ท่ามกลางความเงียบนั้น เสียงเคาะประตูดังขึ้น
"ดึกขนาดนี้ ใครกันนะ?" หลี่เฟิ่งหวาถามอย่างสงสัยแล้วลุกขึ้น
หัวใจซูหว่านอวี๋กระตุกวูบโดยไม่รู้ตัว เกิดลางสังหรณ์ไม่ดี
เธอลุกตามไปด้วย "ป้า หนูไปเปิดเอง"