ซูหว่านอวี๋เดินไปหาเขา
คืนนี้เธอสวมชุดกระโปรงสีขาวบางเบา ใบหน้าปกคลุมด้วยหน้ากากประดับขนนก ดูบริสุทธิ์และอ่อนแอ
"คุณมาคนเดียวเหรอ?"
ลู่เฟิงตอบ "อืม" เป็นเชิงรับทราบ
"คือ..." ซูหว่านอวี๋กัดริมฝีปากล่าง รวบรวมความกล้า "ฉันขอเชิญคุณเต้นรำสักเพลงได้ไหม?"
"ไม่ล่ะ" เขาปฏิเสธอย่างเด็ดขาด "ฉันไม่อยากเต้น"
ดวงตาซูหว่านอวี๋แดงก่ำทันที "เพราะหลินหร่านใช่ไหม? เธอพาคนอื่นมางานนี้ด้วยซ้ำ แล้วคุณยังจะ..."
"ไม่เกี่ยวกับเธอ" ลู่เฟิงขัดขึ้น "แค่ฉันไม่อยากเต้น"
พูดจบ สายตาของเขาก็ตามไปยังหลินหร่านที่อยู่อีกฝั่งของฟลอร์เต้นรำ
เธอกำลังยืนอยู่กับเคอเยียนถิงบริเวณมุมอาหาร มือหนึ่งถือแก้วแชมเปญ หันข้างพูดคุยกับเคอเยียนถิง
ระยะทางไกลเกินไป จะได้ยินว่าพวกเขาพูดอะไรกัน แต่เห็นได้ว่าหลินหร่านกำลังยิ้ม
รอยยิ้มที่จริงใจ ผ่อนคลาย ไม่ใช่รอยยิ้มประชดประชัน
ลู่เฟิงไม่เคยเห็นเธอยิ้มแบบนี้กี่ครั้งนัก
เขากำแก้วไวน์ในมือแน่น
ซูหว่านอ๋วีมองตามสายตาเขา เห็นหลินหร่านกับเคอเยียนถิง
ความแค้นพุ่งขึ้นมาจากก้นบึ้งของหัวใจดั่งงูพิษ
＊
อีกฝั่งของฟลอร์เต้นรำ
หลินหร่านจิบแชมเปญเล็กน้อย สายตาที่มองผ่านหน้ากากกวาดมองไปทั่วห้องโถงอย่างไม่รู้ตัว
เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นในหัว
[เจ้าของร่าง ตรวจพบพระเอกอยู่ข้างเสาโรมันทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของคุณ ตอนนี้นางเอกอยู่ข้างๆ เขา]
หลินหร่านมองไปทางที่ได้รับแจ้ง
จริงดังว่า ในมุมที่แสงค่อนข้างสลัว ลู่เฟิงพิงอยู่กับเสาโรมัน
เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีดำ เน้นบ่าไหล่ให้ดูเข้ารูปยิ่งขึ้น