หลินหร่านค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ความง่วงหายวับไปในทันที "รู้แล้ว"
พลังพล็อตนี้ช่างไม่ยอมแพ้จริง ๆ
คิดจะใช้วิธีนี้ให้ซูหว่านอวี๋ตื๊อต่อไปอีก
ไม่เป็นไร ทุกคนต่างก็เอาตัวรอดด้วยความสามารถของตัวเอง
＊
หนึ่งเดือนต่อมา หลู่เฟิงสอบทั้งหมดของมหาวิทยาลัยจิงเสร็จ ก็เริ่มเตรียมตัวไปต่างประเทศ
ซูหว่านอวี๋เมื่อรู้ว่าหลู่เฟิงกำลังจะไปประเทศเอ็ม ก็ยื่นคำขอเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนที่มหาวิทยาลัยชื่อดังในประเทศเอ็มทันที
ด้วยพรสวรรค์ทางศิลปะอันโดดเด่นของเธอ คำขอจึงได้รับการอนุมัติอย่างรวดเร็ว
ฝั่งหลินหร่านใช้เงินลงทุนห้าแสนล้านค่อย ๆ ประคับประคองกลุ่มบริษัทหลินให้มั่นคง
ทุกอย่างดูสงบราบรื่น
แต่ค่าความรักของหลู่เฟิงกลับหยุดนิ่งอยู่ที่ 95 ไม่ขยับเขยื้อน
ไม่ลดลง ไม่เพิ่มขึ้น
เห็นทีความสำเร็จอยู่ใกล้แค่เอื้อม แต่กลับไปไม่ถึงเสียที ระบบอดที่จะกระวนกระวายไม่ได้
[เจ้าของร่าง นายว่าค่าความรักของพระเอกทำไมไม่เพิ่มขึ้นเลยนะ?]
ช่วงนี้หลินหร่านก็กำลังคิดถึงปัญหานี้อยู่เหมือนกัน เธอคิดหาคำตอบที่เป็นไปได้มากที่สุด
"คงเป็นเพราะเขาขาดความมั่นคงทางจิตใจ"
ระบบไม่เข้าใจ: [พวกคุณถึงขั้นจดทะเบียนสมรสกันแล้ว เขายังขาดความมั่นคงอีกหรือ?]
"เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับการจดทะเบียนมากนัก" หลินหร่านอธิบาย
"ความไม่มั่นคงของเขาส่วนใหญ่เกิดจากภายในจิตใจ"
"ลองคิดดู เขาจะไปต่างประเทศเร็ว ๆ นี้เพื่อรับภารกิจจากคุณปู่ ภายในประเทศก็มีเซินหมานหรูกับลู่จื่อเย่จ้องมองอยู่ ต่อให้เป็นฉัน เขาก็ควบคุมอะไรไม่ได้ ในภาวะความกดดันทั้งภายในและภายนอกแบบนี้ เขาจะมอบหัวใจให้กันร้อยเปอร์เซ็นต์ไม่ได้ก็เป็นเรื่องปกติ"