ฉือเหมียนมองตัวเลขยอดกดถูกใจที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย
เจียงจีแค่โพสต์รูปไปอย่างนั้นเอง แต่ไม่กี่นาทีก็มีความคิดเห็นหลั่งไหลเข้ามาจนเธอนับไม่ไหว
ในที่สุดเธอก็เข้าใจแล้วว่า สิงโตขาวที่ยิ้มสวยอยู่เสมอตรงหน้าได้รับความนิยมขนาดไหน
ฉือเหมียนกวาดตามองช่องความคิดเห็น ก่อนถามเสียงเบา “พวกเขาอยากเห็นฉันไหม”
“มีคนคอมเมนต์ว่าอยากเห็นหน้าตรง ๆ ของเธอ” เจียงจีรับเครื่องสื่อสารกลับมา “แต่ถ้าเธอไม่อนุญาต ฉันก็ไม่โพสต์หรอก”
ฉือเหมียนเงยหน้ามองเขา ตอนเจียงจีพูด สีหน้าของเขาดูเป็นธรรมชาติมาก เขาไม่ได้ตัดสินใจแทนเธอเพียงเพราะแฟน ๆ คาดหวัง
‘รู้จักวางตัวเหมือนกันแฮะ’
หลิงชวนเดินมาจากด้านหลัง สายตาหยุดอยู่ที่อันดับยอดนิยม
“อย่าตอบคำถามที่เกี่ยวข้องกับตัวตนของฉือเหมียนเด็ดขาด” เขานั่งลงข้างฉือเหมียนอีกฝั่ง หางสีเทาเข้มโอบรอบตัวเธออย่างเป็นธรรมชาติ “แล้วก็ห้ามเปิดเผยที่ตั้งของคฤหาสน์ด้วย”
เจียงจีเงยหน้าขึ้น โบกเครื่องสื่อสารให้เขาดู
“ลบข้อมูลพิกัดออกแล้ว” เขาใช้มือเท้าคาง รอยยิ้มยังคงสบาย ๆ “ไม่ต้องห่วง ฉันรู้ดีกว่านายอีกว่าควรปกป้องคนที่อยู่นอกเฟรมยังไง”
หลิงชวนตรวจดูรูปอย่างละเอียด เมื่อแน่ใจแล้วว่าไม่มีข้อมูลส่วนตัวรั่วไหล เขาถึงค่อยวางใจ
คืนนั้น ภาพด้านหลังของฉือเหมียนก็ขึ้นอันดับยอดนิยมของดวงดาวไปพร้อมกับเจียงจี
เธอไม่ได้รู้สึกอะไรเป็นพิเศษ ยังไงก็เป็นแค่ภาพด้านหลังเท่านั้น
หลังมื้อเย็น เธอก็กลับห้องไปเล่น