เวลา 8 โมงเช้า ฉือเหมียนเข้าไปในห้องสังเกตการณ์หมายเลขหนึ่ง ส่วนหลิงชวนกับต้วนยี่ยังคงรออยู่ด้านนอกแนวกั้นชั้นที่สอง
จอมพลเฒ่าหลิงมาถึงฐานการแพทย์ก่อนเวลาแล้ว และกำลังตรวจดูข้อมูลช่วงกลางคืนกับเจ้าหน้าที่ผู้รับผิดชอบ
ทันทีที่ห้องสังเกตการณ์เริ่มทำงาน หมาป่ายักษ์สีเงินเทาก็ลุกขึ้นยืน
เขามองไปยังทิศทางที่ฉือเหมียนอยู่ได้อย่างแม่นยำ
【ค่าการกลายเป็นสัตว์: 90.1】
【คลื่นจิตเพิ่มขึ้นเล็กน้อย】
ฉือเหมียนโบกมือให้เขาผ่านแนวกั้นใส “หลิงอวี่ อรุณสวัสดิ์”
ร่างที่เกร็งแน่นของหมาป่ายักษ์ค่อย ๆ ผ่อนคลายลง
【ค่าการกลายเป็นสัตว์: 90.0】
【คลื่นจิตกลับมาคงที่】
ฉือเหมียนถูกพาไปยังตำแหน่งตรวจเมื่อวาน เธอหยิบชาผลไม้ออกจากกล่องควบคุมอุณหภูมิ แล้วประคองแก้วด้วยสองมือให้หลิงอวี่ดู
“ฉือเหมียนเอาชาผลไม้มา”
หูของหมาป่ายักษ์สีเงินเทาลู่ไปข้างหน้า เขายังจำข้อตกลงเมื่อวานได้
ฉือเหมียนชี้ไปยังเครื่องกดน้ำในห้องแยก “อยากดื่มไหม?”
หลิงอวี่ไม่ตอบ เพียงมองเธออยู่เงียบ ๆ
หลินไป๋เหยียนตรวจผลการวิเคราะห์ชาผลไม้แล้วกล่าวว่า “ดื่มได้เล็กน้อย แต่เอาแก้วเข้าไปในห้องแยกโดยตรงไม่ได้ ให้หุ่นยนต์การแพทย์เทใส่ภาชนะที่ปลอดภัย”
หุ่นยนต์ตัวหนึ่งรับชาผลไม้ไป แล้วเคลื่อนผ่านช่องทางปิดผนึกเข้าไปในห้องแยก
หลิงอวี่ตั้งท่าระแวดระวังทันที ขนหมาป่าสีเงินเทาตั้งขึ้นเล็กน้อย ในลำคอมีเสียงขู่ต่ำ ๆ ดังออกมา
หุ่นยนต์การแพทย์หยุดอยู่ห่างจากเขา 10 เมตร
ฉือเหมียนรีบพูดว่า “เอาชาผลไม้มาให้”
หมาป่ายักษ์หันมามองเธอ
“ฉือเหมียนทำเอง” ฉือเหมียนชี้ไปทางหลิงชวนกับต้วนยี่อีกครั้ง “หลิงชวนก็ทำ ต้วนยี่ก็ทำ”