ฉือเหมียนรู้สึกซาบซึ้งอยู่บ้าง ถึงเขาจะยากจน แต่ก็เต็มใจซื้อของให้เธอมากจริง ๆ
ฉีเหย่าไม่รู้ว่ามนุษย์ตัวจิ๋วต้องใช้อะไรอาบน้ำบ้าง พอไปถึงร้าน เขาก็บอกพนักงานว่าฉือเหมียนอยากอาบน้ำ จากนั้นก็ซื้อของทุกอย่างที่พนักงานแนะนำกลับมา
ฉือเหมียนหยิบขวดหนึ่งขึ้นมา ตัวอักษรบนขวดเป็นภาษาของดาวคาลั่ว ซึ่งตอนนี้เธอพออ่านออกบ้างแล้ว
นี่เป็นผลิตภัณฑ์สำหรับบำรุงเส้นผมโดยเฉพาะ
ฉีเหย่าสังเกตเห็นเธอกำลังมองขวด คิดว่าเธอคงไม่รู้วิธีใช้ จึงหยิบคู่มือขึ้นมาศึกษา
ในคู่มือมีภาพมนุษย์ตัวจิ๋วกำลังอาบน้ำอยู่
ฉีเหย่าจัดขวดแต่ละใบตามลำดับการใช้โดยดูจากภาพ แล้วปรับเครื่องจ่ายน้ำอุณหภูมิคงที่ซ้ำไปซ้ำมา เพื่อให้แน่ใจว่าน้ำจะไม่ร้อนจนลวกฉือเหมียน
เตรียมทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว เขาก็ยังยืนอยู่ตรงหน้าห้องอาบน้ำ
ฉือเหมียนกอดผ้าเช็ดตัวพลางเงยหน้ามองเขา «เขาหมายความว่ายังไง? ยังอยากช่วยฉันอาบน้ำอีกเหรอ?»
ฉีเหย่าก้มมองเธอ ฉือเหมียนยื่นมือดันเขาออกไปทางประตู แล้วชี้ไปที่ประตูห้อง
ในที่สุดฉีเหย่าก็เข้าใจว่าตอนอาบน้ำ ฉือเหมียนไม่อยากให้เขาอยู่ข้าง ๆ
แต่พนักงานร้านขายของสำหรับมนุษย์ตัวจิ๋วบอกเขาว่า มนุษย์ตัวจิ๋วต้องให้มนุษย์สัตว์ช่วยอาบน้ำไม่ใช่เหรอ
หูเสือดำของเขาเอียงไปด้านหลังอย่างเก้อเขินเล็กน้อย
ในเมื่อฉือเหมียนไม่ต้องการ งั้นเขาก็ไปรอข้างนอกแล้วกัน
ก่อนออกไป เขาชี้ไปที่อุปกรณ์เรียกตรงผนังอีกครั้ง
แค่ฉือเหมียนกดปุ่ม ก็จะมีเสียงเตือนให้มนุษย์สัตว์รู้ว่ามนุษย์ตัวจิ๋วต้องการความช่วยเหลือ
ฉือเหมียนรอจนเสียงฝีเท้าห่างออกไปแล้ว ถึงค่อยเข้าไปอาบน้ำอย่างสบายใจ