เช้าวันจันทร์
ก้าวเข้าห้องเรียนมา ปักเท้า ก็สัมผัสได้ถึงสายตาหลายทิศทางที่ทอดมองมา
หลินเจียยวี่มาเร็วกว่าเธอ
พอเธอเดินไปถึงที่นั่งและนั่งลง หลินเจียยวี่ก็รีบถามด้วยความอดรอไม่ไหว: "เป็นไปได้ยังไงที่ลู่จินมาแจ้งลาให้เธอ? ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอรู้จักเขา"
เซี่ยอั่งที่นั่งอยู่ข้างหน้าปักเท้าได้ยิน ก็หันหน้ากลับมาด้วยสีหน้าอยากรู้อยากเห็น: "ปักเท้า เธอกับลู่จินเป็นอะไรกัน?"
ปักเท้านึกขึ้นได้ว่าเซี่ยอั่งให้ลู่จินช่วยส่งหูฟังให้ เลยถาม: "เธอรู้จักลู่จินเหรอ?"
"เวลาเล่นบอลบางทีก็เจอกัน เลยรู้จักกัน"
ตอบจบ เซี่ยอั่งก็พูดต่อ: "แล้วเธอกับลู่จินเป็นอะไรกันล่ะ เขามาช่วยเธอแจ้งลาเลยนะ"
ปักเท้าอธิบาย: "ก็บ้านฉันกับบ้านเขารู้จักกัน เลยให้เขาช่วยแจ้งลาให้"
เซี่ยอั่ง: "งั้นแสดงว่าบ้านเธอกับบ้านเขารู้จักกันสินะ"
หลินเจียยวี่: "ปักเท้าเธอไม่รู้นะ วันศุกร์ที่ลู่จินมาที่ตึกเรา มีผู้หญิงเยอะแยะเลยที่แอบไปดู"
แผนกนานาชาติกับแผนกธรรมดาแยกกันอยู่ นอกจากตอนเชิญธงชาติหรือประชุมใหญ่ ทั้งสองฝ่ายแทบไม่ได้พบปะกันเลย
ลู่จินดันมาที่ตึกของพวกเธอได้ยังไง
หลายคนเดาว่าเขามาหาใคร แต่ไม่คิดว่าเขาจะไปที่ห้องครู
ตอนนั้นบังเอิญมีคนอยู่ในห้องครูหลายคน เลยได้ยินทั้งหมด
ที่คาดไม่ถึงคือ เขามาเพื่อแจ้งลาให้คนอื่น
หลินเจียยวี่: "ข่าวแพร่ไปถึงก่อนเลิกเรียนแล้ว มีผู้หญิงหลายคนเลยที่จับตามองเธออยู่"