ซวีเอินถังกับอวี้ซวี่เยี่ยเล่นกันถึงสองทุ่มกว่าแล้วค่อยกลับ
ออกจากห้องส่วนตัวมา อวี้ซวี่เยี่ยก็ดูข้อความบนมือถือ
"พี่ชายฉันเล่นบาสเสร็จแล้ว"
ซวีเอินถัง: "ชนะไหม"
อวี้ซวี่เยี่ย: "ชนะสิ ต้องชนะอยู่แล้ว"
อวี้ซวี่เยี่ยได้รับข้อความอีกหนึ่ง
"พวกเขาจะไปกินข้าวดึก ถามว่าเราจะไปด้วยไหม"
ซวีเอินถัง: "ฉันไม่ไปละ กินไม่ค่อยไหว"
ต่อให้ไปก็กินไม่ลง
อวี้ซวี่เยี่ย: "งั้นฉันก็ไม่ไปละ กินดึกขนาดนี้กลัวอ้วน แล้วก็ดื่มชาจนอิ่มแล้วด้วย"
ฝั่งอวี้เฉินกับพวกได้รับข้อความของอวี้ซวี่เยี่ย ตอนที่เพิ่งนั่งลงในร้านพอดี
พวกเขาเล่นบาสเสร็จก็อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าที่โรงยิม ถอดชุดบาสออก ตอนนี้ผมยังไม่ทันแห้ง ใส่แค่เสื้อยืดกับกางเกงวอร์ม ดูสะอาดแล้วก็สบายๆ
เดินเข้าร้านมา ก็มีผู้หญิงหลายโต๊ะหันมามอง
อวี้เฉิน: "ซวี่เยี่ยกับพวกเธอไม่มา"
มือถือเขาสั่นอีกครั้ง
อวี้ซวี่เยี่ย: [พี่ชาย พวกพี่ต้องรู้จักแยกแยะพวกสาวชาเขียวให้ออก อย่าทำให้ฉันผิดหวังนะ]
อวี้เฉิน: [?]
**
สุดสัปดาห์สองวันผ่านไปเร็วมาก อาทิตย์ใหม่ก็เริ่มขึ้น
นักเรียนอินเตอร์โรงเรียนมัธยมหนึ่งนอกจากวิชาบังคับแล้ว คอร์สเอพีอื่นๆ เลือกเองได้หมด เช่น ภูมิศาสตร์มนุษย์ แคลคูลัส อะไรแบบนี้
ปกติพวกเขาเรียนแบบย้ายห้องไปตามวิชา ไม่มีห้องเรียนประจำ
มีตู้เก็บของส่วนตัวไว้ใส่ของ
ตอนเที่ยงเล่นบาสเสร็จกลับมา อวี้เฉินเห็นว่าตู้เก็บของแถวนั้น มีตู้หนึ่งที่ลูกบิดถูกผูกด้วยผ้าแดงเต็มไปหมด
เขาอุทาน "เฮ้ย" แล้วพูดกับถานจี้หลี่ที่เดินเฉื่อยๆ อยู่ข้างหลัง: "ถานสอง ตู้แกเป็นอะไร?"
ถานจี้หลี่ยังไม่แม้แต่จะเงยหน้า หน้าตาเป็นแบบหนุ่มหล่อเย็นชา ทั้งขี้เกียจทั้งหยิ่ง "อะไรเป็นอะไร?"
อวี้เฉิน: "แกดูเอาเองสิ อย่าบอกนะว่าแกชอบสีแดง เลยผูกเอง?"