เชียร์มองจี้สวิน ริมฝีปากขยับเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไร ก้มหน้ากลับด้านถุงมือแล้วสวมกลับเข้าไป
ฮาซานมองเขาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินเข้ามา วางมือที่เต็มไปด้วยรอยด้านบนไหล่ของเชียร์
เขาไม่ได้พูดอะไร แต่น้ำหนักของมือนั้น เชียร์เข้าใจดี
อับดุลเลาะห์ลุกขึ้นจากลังกระสุน พยักหน้าให้เชียร์เบา ๆ
พ่อค้าอาวุธไม่ยอมพยักหน้าให้ใครง่าย ๆ นี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่เขาทำธุรกิจในดินแดนไร้ผู้ปกครอง ที่เขาพยักหน้าให้คนในตระกูลอัสเตอร์
จี้สวินไม่สนใจพวกเขา เธอเดินไปที่ข้างซากรถบัญชาการ เห็นอินทรธนูเครื่องแบบทหารของโมโรตกอยู่บนพื้น ดาวบนอินทรธนูเปื้อนเลือดไปครึ่งหนึ่ง
เธอก้มลงเก็บขึ้นมา มองครู่หนึ่ง แล้ววางไว้บนลังกระสุนข้าง ๆ สุดท้ายหันไปพูดกับอาโลว่า
"จดไว้ ผู้บัญชาการเฟนริล โมโร เสียชีวิต สาเหตุการตาย: ถูกกระสุนจากกระสุนปืนไรเฟิลระหว่างการปะทะ ใส่ในรายงานการรบ"
อาโลเงยหน้ามองเธอ เขาเข้าใจว่าทำไมอาจารย์ถึงเขียนแบบนี้
เพราะศาลทหารต้องการเอกสารปิดคดี และยูเอ็นก็ต้องการเอกสารปิดคดีเช่นกัน
คำว่า "เสียชีวิต" ในเอกสารนี้ ทำได้ดีกว่าคำว่า "สูญหาย" หรือ "ถูกจับแล้วตาย" ในการทำให้ทุกขั้นตอนดำเนินไปอย่างราบรื่น
และเธอไม่จำเป็นต้องใส่ชื่อตัวเองลงในเรื่องนี้
ใต้หอสัญญาณไฟ แสงอรุณค่อย ๆ แผ่มาจากเนินทรายทางทิศตะวันออก อากาศยังคงมีกลิ่นควันดินปืนและกลิ่นไฟลอยอยู่
ไกลออกไปทางหุบเขายังมีควันดำจาง ๆ หลายสาย ลอยคล้ายกับลมหายใจเฮือกสุดท้ายของแผ่นดินนี้ที่สู้อดทนมาทั้งคืน
จี้สวินให้อาโลย้ายโต๊ะพับมาตั้งไว้ที่เชิงหอสัญญาณไฟ