เสิ่นฮวาลืมตาขึ้น เห็นพื้นที่สีขาวโพลนเบื้องหน้า
นี่คือพื้นที่ที่เชื่อมต่อระหว่างโลกวนเวียนชาติกับโลกความจริงงั้นเหรอ?
“คุณฟื้นแล้วเหรอ? ในที่สุดก็ฟื้นสักที!”
เสียงหนึ่งดังลั่นข้างหูเธอ เจือความร้อนใจและยินดี
เสิ่นฮวาหันไปมอง เห็นก้อนแสงขนาดเท่าฝ่ามือกำลังกระโดดไปมาอยู่ตรงหน้า ภายในก้อนแสงพอมองเห็นดวงตากลมโตคู่หนึ่งกับปากเล็ก ๆ ที่ขยับพูดไม่หยุด
เสียงคุ้นหูมาก แต่เจ้าก้อนแสงนี่คืออะไร?
เสิ่นฮวาลองถาม “002?”
“แค่ก ๆ ฉันเอง”
“ทำไมคุณถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้?”
“จ้าวเทพไม่ยอมให้ฉันปรากฏตัวในร่างเนื้อหนัง” 002 พูดอย่างน้อยใจ
“ต้องเป็นเพราะจ้าวเทพอิจฉาริษยาร่างกายที่หนุ่มแน่นหล่อเหลาของฉันแน่ ๆ”
เสิ่นฮวาถอนหายใจ ไม่สนใจคำพูดโอ้อวดของมัน แล้วถามว่า “ฉันเป็นอะไรไป?”
002 ลอยมาหยุดตรงหน้าเธอ ก้อนแสงสั่นไหวเบา ๆ
“ฉันก็ไม่รู้ ตอนกลับมา ฉันเห็นคุณนอนหมดสติอยู่บนพื้น เรียกเท่าไรก็ไม่ตื่น ฉันลองตั้งหลายวิธีก็ไม่ได้ผล”
“คุณเหมือนกับว่า...ตกอยู่ในฝันร้าย”
“โทษ 001 เลย จัดการเรื่องของคุณไม่เรียบร้อยก็หายไปแล้ว”
เสิ่นฮวาก้มหน้าครุ่นคิด
ฝันร้ายงั้นเหรอ?
เซียวจิ่งเหยียนกับซ่งเหยียนเป็นใครกันแน่?
เธอกับคนเหล่านั้นไม่มีทางฝันถึงกันโดยไร้สาเหตุ
จู่ ๆ เธอก็นึกถึงเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้ ก่อนที่เธอจะกลายเป็นผู้เดินทางข้ามโลก เธอก็เป็นเพียงคนธรรมดาคนหนึ่ง
หลังจากเธอตาย จ้าวเทพเห็นแววในตัวเธอ จึงพาเธอมายังโลกวนเวียนชาติ
ผู้มาใหม่ที่เข้าสู่โลกวนเวียนชาติ ล้วนต้องถูกลบความทรงจำในชาติก่อน
บางทีคนเหล่านั้นในความฝันอาจเป็นคนที่เธอเคยรู้จักในชาติก่อนก็ได้
เธอเงยหน้าขึ้นมอง 002 “002 มีวิธีไหน...ที่จะฟื้นความทรงจำในชาติก่อนได้บ้างไหม?”
002 ชะงักไป
มันลอยค้างอยู่กลางอากาศ รัศมีแสงสั่นไหวเบา ๆ ราวกับตกใจกับคำถามนี้
“คุณคิดจะทำอะไร?”
เสิ่นฮวาตอบว่า “ฉันแค่อยากพิสูจน์อะไรบางอย่าง”
002 ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “มีวิธีอยู่...แต่ต้องมีโอกาสเหมาะ ๆ”
เสิ่นฮวาถาม “โอกาสแบบไหน?”
002 หรี่ตาลงเล็กน้อย รัศมีแสงหดตัวนิดหนึ่ง ราวกับกำลังพินิจมองเธอ
“คุณ...ฝันเห็นอะไรมาใช่ไหม?”
เสิ่นฮวารู้ว่าตัวเองต้องอาศัยความช่วยเหลือจาก 002