ร้านอาหารที่หลูเหยียนจองไว้เป็นร้านอาหารตะวันตก บรรยากาศเงียบสงบ บนโต๊ะมีเชิงเทียนกับกุหลาบสดวางอยู่
ตอนเสิ่นฮวานั่งลง เธอกวาดตามองเมนู แล้วพบว่ามีแต่อาหารฝรั่งเศส ราคาแพงจนน่าตกใจ
จานที่ถูกที่สุดยังตั้งราคาไว้ถึง 1,999
เธอปิดเมนูแล้วมองหลูเหยียนที่นั่งตรงข้าม เขากำลังก้มหน้าเปิดเมนู ใบหน้าด้านข้างดูดีเป็นพิเศษใต้แสงไฟสีเหลืองอบอุ่น
“ปกติคุณกินของแพงขนาดนี้ทุกวันเลยเหรอ” เสิ่นฮวาถาม
ที่จริงเธอรู้สึกว่าอาหารตะวันตกทั้งแพงทั้งไม่อร่อย สู้อาหารจีนไม่ได้
หลูเหยียนเงยหน้าขึ้น “เดตครั้งแรก ผมอยากพาคุณมาที่ดี ๆ หน่อย”
ที่สำคัญคือที่นี่เป็นร้านที่คู่รักชอบมากัน
คราวก่อนเฉินฟางกับพวกนั้นยังบอกว่า ถ้าคบกันก็ต้องมาที่นี่
“คราวหน้าไปกินอาหารจีนกันนะ” เสิ่นฮวาพูด “ฉันชอบอาหารจีนมากกว่า”
หลูเหยียนยิ้มแล้วพยักหน้า “ได้สิ ตามใจฮวาฮวาเลย”
เสิ่นฮวามองรอยยิ้มของเขาแล้วใจก็อ่อนยวบไปครู่หนึ่ง เขายิ้มแล้วดูดีจริง ๆ ดวงตาโค้งงอ ทำให้ทั้งคนดูว่าง่ายและจริงใจ
เธอก้มหน้าจิบน้ำหนึ่งอึก กลบเกลื่อนมุมปากที่ยกขึ้นเล็กน้อย
ใครบอกว่าตัวเอกชายต้องคู่กับตัวเอกหญิงตามที่เนื้อเรื่องกำหนดไว้?
ผู้ชายที่ยอดเยี่ยม ผู้ชายที่มีโชคชะตาสูงที่สุด ต้องคู่กับเธอถึงจะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด
พออาหารมาเสิร์ฟ ทั้งสองก็กินไปคุยไป
หลูเหยียนพูดไม่มาก แต่เวลาอยู่กับเสิ่นฮวา เขาจะพยายามหาเรื่องมาคุย
เขาถามเสิ่นฮวาว่าชอบกินอะไรมากที่สุด เสิ่นฮวาครุ่นคิดแล้วตอบว่า “ฉันชอบกินก๋วยเตี๋ยวน้ำหอยมากเลย”
คนที่ไม่ชอบก๋วยเตี๋ยวน้ำหอยจะรู้สึกว่ามันเหม็น ส่วนคนที่ชอบกลับรู้สึกว่าหอม
ก๋วยเตี๋ยวน้ำหอยใส่ไข่ทอดนี่เข้ากันสุด ๆ เลยนะ
ส้อมในมือหลูเหยียนชะงักไป
เขาเงยหน้ามองเสิ่นฮวา สีหน้าดูประหลาดใจอยู่บ้าง “คุณชอบกินก๋วยเตี๋ยวน้ำหอยเหรอ?”
“ใช่สิ” เสิ่นฮวามองเขา “ทำไมเหรอ?”
หลูเหยียนวางส้อมลง ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนพูดว่า “ผมเคยฝันถึงเรื่องนี้”
“ฝันถึงอะไร?”
“ฝันว่าคุณให้ผมต้มก๋วยเตี๋ยวน้ำหอยให้กิน” หลูเหยียนพูด
“ในบ้านหลังหนึ่งที่ไม่คุ้นเคย คุณให้ผมต้มก๋วยเตี๋ยวน้ำหอยให้ คุณบอกว่าอร่อยมาก อยากให้ผมลองกินด้วย”
เสิ่นฮวาไม่ได้คิดมาก คิดว่าเป็นแค่เรื่องบังเอิญ