“อะไรนะ? ตัวเอกชายกลายเป็นคนปัญญาอ่อนไปแล้วเหรอ?”
เสิ่นฮวาเพิ่งมาถึงก็ได้ยิน 001 บอกว่าตัวเอกชายกลายเป็นคนปัญญาอ่อน จนเธออึ้งไปเลย
001 แก้ไขว่า “สติปัญญาลดลง ไม่ได้ปัญญาอ่อน”
“ปีที่คุณจากไป เขาเสียใจมากจนตกลงมาจากชั้นสิบ สมองได้รับความกระทบกระเทือน”
เมื่อร้อยปีก่อน เสิ่นฮวาเป็นแฟนสาวมนุษย์คนแรกของตัวเอกชาย เธอทำตามบทจนจบ แล้วก็ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต
ตัวเอกชายเสียใจจนแทบขาดใจ มองราวระเบียงชั้นสิบเป็นประตูแล้วพลัดตกลงไป
โชคดีที่เขาเป็นแวมไพร์ หนังหนาเนื้อแน่น จึงไม่ตาย
ไม่อย่างนั้นโลกเล็กนี้คงพังทลายไปแล้ว
มุมปากเสิ่นฮวากระตุก “แบบนี้ยังจะคบกับตัวเอกหญิงได้อีกเหรอ?”
001 พูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “จากข้อมูลปัจจุบัน โอกาสที่เส้นเรื่องความรักจะเริ่มต้นอยู่ที่ห้าเปอร์เซ็นต์”
“เส้นเรื่องความรักนี้ต้องให้คุณช่วยแก้ไขแล้ว”
เสิ่นฮวาพึมพำเสียงเบา “คุณยังมากดดันฉันอีก”
เอาเถอะ เจออะไรก็แก้ไปตามสถานการณ์แล้วกัน
อย่างที่เขาว่า ล้มตรงไหนก็ลุกตรงนั้น
ถ้าทำให้ตัวเอกชายตกลงมาจากที่เดิมอีกครั้ง เขาจะฟื้นความทรงจำไหมนะ?
001 ไม่รู้เลยว่าเธอมีความคิดบ้าบิ่นถึงขนาดนี้ ไม่อย่างนั้นคงต้องอบรมเธอยกใหญ่แน่
เขามองเธอแวบหนึ่ง “ไปกันเถอะ เรื่องราวกำลังจะเริ่มแล้ว”
ชั่วพริบตาเดียว ก็เหลือเพียงเธอคนเดียวยืนอยู่ในเงามืดของระเบียงยาวในปราสาทโบราณ
ร่างกายครึ่งแวมไพร์ครึ่งแม่มดนี้เป็นร่างที่ระบบประกอบขึ้นชั่วคราว ทำให้เธอเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระในโลกนี้โดยไม่ถูกกฎของโลกปฏิเสธ
001 ส่งข้อมูลเข้ามาในหัวของเธอ 【เจ้าบ้าน โหนดเรื่องราวปัจจุบัน: ตระกูลของตัวเอกชายเลี้ยงทาสเลือดไว้ให้เขาคนหนึ่ง ซึ่งก็คือตัวเอกหญิง เอมิลี่ ในเรื่องเดิม ตัวเอกชายจะดื่มเลือดของเธอ แล้วเอ่ยชมอย่างมีเสน่ห์ว่า “รสเลิศแห่งโลกมนุษย์” จากนั้นเส้นเรื่องความรักก็จะเริ่มต้น】