หลังว่างลง ฟารวี่รีบสำรวจร่างกายที่เพิ่งถูกฝนชะล้างมาทันที
แต่สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจคือ ถึงจะวุ่นวายอยู่พักใหญ่และโดนฝนสาดใส่ แต่ดูเหมือนจะไม่ได้รับความเสียหายอะไรจริงจัง
มองดูแขนกลที่แตะน้ำฝนเป็นอย่างแรก บนนั้นมีเพียงคราบน้ำเท่านั้น ไม่มีอะไรอื่น เขาเริ่มฉงนอยู่บ้าง
เสียงแจ้งเตือนเมื่อครู่ชัดเจนขนาดนั้น จะฟังผิดไปได้ยังไง
ยังไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่ เขาเช็ดคราบน้ำออก แล้วพบด้วยความตกใจว่า บนมือไม่มีร่องรอยการกัดกร่อนอย่างที่คิด
ฟารวี่ที่ไร้กุมหัว จึงเปิดหน้าบันทึกโดยตรง หาคำแจ้งเตือนของระบบ
ข้อความสุดท้ายของบันทึก เขียนไว้ว่า ตรวจพบพลังงานกัดกร่อน ตัวเครื่องได้รับความเสียหาย
"หมายความว่ายังไงกันแน่? ก็ไม่เห็นเสียหายเลยนี่นา?"
คิดไม่ออกจริงๆ ฟารวี่เปิดแผงสถานะขึ้นมาดู
วินาทีถัดมา เขาพบด้วยความตกตะลึงว่า ในหมวดระบบพลังงาน เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นจริง
พลังงานเดิม 1150/1300 กลายเป็น 1122/1299 ไปแล้วอย่างชัดเจน
ที่หายไป 28 หน่วย เป็นค่าพลังงานที่ใช้ไปช่วงนี้บวกกับการกลืนกินที่คิดเป็นสองเท่า ถือว่าปกติ แต่ค่าสูงสุดนี่สิที่ไม่ปกติ
"เจ้านี่มันกัดกร่อนค่าพลังงานสูงสุดโดยตรงเลยเหรอ?" ฟารวี่แทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง
ระบบพลังงานก็ไม่ได้สัมผัสน้ำฝนเลย ทำไมถึงลดลงได้ล่ะ?
กำลังคิดไม่ตกอยู่ดี ตัวเลขบนแผงสถานะก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง
ค่าพลังงานสูงสุดของแกนพลังงานเปลี่ยนอีกครั้ง กลับไปอยู่ที่ 1300 เหมือนเดิม
เห็นแบบนี้ ฟารวี่กลับไม่ค่อยกังวลแล้ว