“เย่หลิงเทียน เจ้าสวะนี่ ยังไม่ตายอีกหรือ?”
“เจ้าจะทำอะไร! รีบปล่อยข้าเดี๋ยวนี้ มิฉะนั้นคุณหนูอย่างข้าจะไม่ไว้ชีวิตเจ้า!”
ใบหน้างดงามล่มเมืองของหลิ่วหรูเยียนฉายแววเดือดดาล
นางไม่เคยนึกฝันเลยว่า!
หลังจากเย่หลิงเทียนถูกควักกระดูกสูงสุดออกไป ตันเถียนก็ถูกทำลาย!
ไม่เพียงไม่ตาย แต่ยังใช้วิธีประหลาดผนึกตันเถียนของนางได้ในพริบตา ทำให้นางกลายเป็นคนธรรมดาที่ไร้พลังบำเพ็ญ!
ที่ทำให้นางโกรธยิ่งกว่าคือ!
เย่หลิงเทียนผู้เคยอ่อนน้อมว่าง่าย เชื่อฟังคำสั่งนางทุกอย่าง!
บัดนี้กลับบีบคอนางอย่างแรง จนเท้าทั้งสองลอยพ้นพื้น!
ความรู้สึกขาดอากาศหายใจทำให้ใบหน้านางแดงก่ำ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นเขียวคล้ำ!
เย่หลิงเทียนในชุดผ้าป่านหยาบ จ้องหลิ่วหรูเยียนด้วยสายตาเย็นชา
“หลิ่วหรูเยียน สามปีแล้ว เจ้าไม่เคยเห็นข้าเป็นสามีเลยแม้แต่น้อย!”
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ร่างกายวิญญาณน้ำแข็งเร้นลับของเจ้าก็ต้องตกเป็นของข้า!”
“เกิดอะไรขึ้น?”
“เจ้าสวะนี่คิดจะได้ตัวข้าไปครอง ช่างเพ้อฝันเสียจริง!”
แววตาหลิ่วหรูเยียนเผยความตื่นตระหนกปนเดือดดาล!
“เย่หลิงเทียน เจ้าบังอาจนัก!”
“ระหว่างเราตกลงกันไว้แล้วว่า ก่อนที่ระดับบำเพ็ญของเจ้าจะถึงขั้นลมปราณสมบูรณ์ ห้ามล่วงเกินร่างกายข้าเด็ดขาด!”
เย่หลิงเทียนได้ยินเช่นนั้นก็ยิ้มเย็น
“ข้อตกลงหรือ?”
“หลิ่วหรูเยียน เจ้าคิดว่าข้า เย่หลิงเทียน ยังเป็นคนโง่คนเดิมหรือ?”
“สิ่งที่ตระกูลหลิ่วทำกับข้า ต่อให้ข้าสังหารพวกเจ้าทุกคน ก็ยังไม่เกินไป!”
“ตอนนี้ ข้าขอทวงดอกเบี้ยก่อนแล้วกัน!”
แควก!
เสื้อคลุมผ้าไหมหรูหราบนกายหลิ่วหรูเยียนขาดผึง เผยผิวขาวผ่องเป็นบริเวณกว้าง
เรือนร่างอวบอัดมีส่วนเว้าส่วนโค้งปรากฏแก่สายตาอย่างชัดเจน!
นังหญิงใจอสรพิษผู้นี้ ทั้งหน้าตาและรูปร่างช่างงดงามนัก!
มิน่าเล่าร่างเดิมถึงยอมทุ่มเททุกสิ่งเพื่อนาง ท้ายที่สุดยังถูกคนตระกูลหลิ่ววางแผนควักกระดูกสูงสุด ทำลายตันเถียน รีดเค้นคุณค่าจนหมดสิ้น แล้วปล่อยให้รอความตายอย่างสิ้นหวัง!
หลิ่วหรูเยียนถูกท่าทีหยาบกระด้างและสายตาร้อนแรงของเย่หลิงเทียนทำให้ตัวสั่นเทา
“เย่หลิงเทียนสารเลว คิดจะใช้กำลังกับข้าจริง ๆ!”
“ไม่ได้! ไม่มีทาง!”
“หากร่างกายวิญญาณน้ำแข็งเร้นลับของข้าถูกเย่หลิงเทียนทำลาย แล้วข้าจะเป็นสตรีของว่าที่ประมุขน้อยสำนักเสวียนเทียนได้อย่างไร?”
ยิ่งคิดก็ยิ่งหวาดกลัว หลิ่วหรูเยียนรีบตวาดเสียงกร้าว
“เย่หลิงเทียน เจ้าสวะ รีบหยุดเดี๋ยวนี้!”
“หากเจ้ากล้าล่วงเกินข้า ไม่เพียงเจ้าต้องตาย ตระกูลเย่ของเจ้าก็จะถูกล้างตระกูลด้วย!”
“ผลที่ตามมาไม่ใช่สิ่งที่เจ้าจะรับไหว!”
เย่หลิงเทียนยิ้มเยาะ “อาศัยกำลังของตระกูลหลิ่วอย่างพวกเจ้าหรือ คิดจะทำลายตระกูลเย่?”
เมื่อเห็นเย่หลิงเทียนหยุด หลิ่วหรูเยียนก็หัวเราะเย็นชา
“เย่หลิงเทียน เจ้าต้องรู้ไว้ว่าเหนือคนยังมีคน เหนือฟ้ายังมีฟ้า!”
“ตระกูลเย่ของเจ้าเป็นหนึ่งในสามตระกูลใหญ่แห่งนครเฟิ่งชี แต่ในสายตาของยอดฝีมือที่แท้จริง แค่ดีดนิ้วก็ทำลายได้แล้ว!”
ได้ยินเช่นนั้น แววเยาะเย้ยในดวงตาเย่หลิงเทียนยิ่งเข้มข้น
“ยอดฝีมือที่เจ้าพูดถึงเป็นใครกันแน่?”
“เย่หลิงเทียน สวะอย่างเจ้าไม่มีสิทธิ์รู้!”
“ข้าแนะนำให้รีบปล่อยข้า มิฉะนั้นทั้งเจ้าและตระกูลเย่จะต้องตายโดยไร้ที่ฝัง!”
หลิ่วหรูเยียนกล่าวเสียงเย็น
“ไม่ยอมบอกก็ช่าง ข้าก็ไม่สนใจอยู่แล้ว!”
“วันนี้ ร่างกายวิญญาณน้ำแข็งเร้นลับของเจ้า ข้าจะเอามาให้ได้!”
แววหวาดกลัวเต็มดวงตาหลิ่วหรูเยียน!
สิ่งที่นางคาดไม่ถึงก็คือ!
แววเยาะหยันฉายวาบในดวงตาเย่หลิงเทียน ก่อนเขาจะยกมือกดลงบนศีรษะนางโดยตรง
“เคล็ดกลืนสวรรค์แห่งความโกลาหล จงกลืนกินให้ข้า!”
พลังอันน่าสะพรึงกลัวและไม่อาจต้านทานเริ่มกลืนกินสายเลือดต้นกำเนิดของร่างกายวิญญาณน้ำแข็งเร้นลับในกายหลิ่วหรูเยียน!
“อ๊า!”
“เย่หลิงเทียน หยุดนะ!”
“เจ็บเหลือเกิน!”
ความเจ็บปวดจากการถูกรีดเค้นสายเลือดทำให้หลิ่วหรูเยียนกรีดร้องอย่างโหยหวนในทันที
ใบหน้างดงามเย้ายวนบิดเบี้ยวผิดรูป ร่างกายเริ่มกระตุกอย่างรุนแรง!
เพียงไม่กี่อึดใจ หลิ่วหรูเยียนก็ทนความเจ็บปวดไม่ไหว หมดสติไปโดยตรง!
แววเย็นชาในดวงตาเย่หลิงเทียนไม่ลดลงแม้แต่น้อย เขายังคงกลืนกินต้นกำเนิดของร่างกายวิญญาณน้ำแข็งเร้นลับในกายหลิ่วหรูเยียนต่อไป
ในอดีต!
ตอนคนตระกูลหลิ่วควักกระดูกสูงสุดของเขาออกไปและทำลายตันเถียน!
เคยมีใครคิดบ้างว่าเย่หลิงเทียนต้องทนทุกข์ทรมานเพียงใด?
ผ่านไปเพียงหนึ่งก้านธูป!
เย่หลิงเทียนจึงพอใจและชักมือใหญ่ที่วางทาบศีรษะหลิ่วหรูเยียนกลับมา!
เขาไม่สนใจหลิ่วหรูเยียนที่สลบแน่นิ่งอยู่ แล้วโคจรเคล็ดกลืนสวรรค์แห่งความโกลาหลเพื่อหลอมรวมและดูดซับพลังอย่างเต็มกำลัง
สาวใช้เสี่ยวหงที่อยู่นอกห้องได้ยินเสียงทะเลาะกันจากด้านใน!
ทั้งยังได้ยินเสียงกรีดร้องของหลิ่วหรูเยียน!
ใบหน้าพลันแดงก่ำ หัวใจเต้นรัว
“คุณหนูกับนายท่านกำลังทำเรื่องอย่างว่ากันหรือ? ได้ยินมาว่าครั้งแรกของหญิงสาวเจ็บมาก ส่งเสียงร้องออกมาก็เป็นเรื่องปกติกระมัง!”
เมื่อนึกถึงคำสั่งก่อนหน้านี้ของหลิ่วหรูเยียนที่ว่าให้เฝ้าด้านนอก ห้ามเข้าไป
สาวใช้เสี่ยวหงจึงได้แต่เฝ้าอยู่หน้าประตูอย่างว่าง่าย ไม่กล้าล้ำเส้นแม้แต่ก้าวเดียว
นางหารู้ไม่ว่า คุณหนูหลิ่วหรูเยียนของตนถูกเย่หลิงเทียนชิงต้นกำเนิดร่างกายวิญญาณน้ำแข็งเร้นลับไปแล้ว!
ถูกโยนลงพื้นราวกับซากสุนัข!
หนึ่งชั่วยามต่อมา ราตรีโรยตัว!
ยามนี้ใบหน้าหลิ่วหรูเยียนซีดขาว เส้นผมดำขลับงดงามที่เคยเงางามก็หมองลง แม้แต่กลิ่นอายพิเศษที่ติดมากับกายพิเศษก็สลายไปจนหมดสิ้น!
ดวงตานางลุกเป็นไฟ ก่อนคำรามว่า “อ๊า! เย่หลิงเทียน ข้าจะฆ่าเจ้า!”
“เจ้าถึงกับใช้วิชามารช่วงชิงต้นกำเนิดร่างกายวิญญาณน้ำแข็งเร้นลับของข้า!”
“พอพ่อแม่กับพี่ชายข้ากลับมา เจ้าจะต้องเสียใจกับสิ่งที่ทำลงไป!”
เย่หลิงเทียนนั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียง โคจรเคล็ดกลืนสวรรค์แห่งความโกลาหลต่อไป เพื่อหลอมรวมพลังต้นกำเนิดน้ำแข็งเร้นลับที่ชิงมาจากร่างหลิ่วหรูเยียน!
“หึ ๆ หลิ่วหรูเยียน ข้าบอกเจ้าไปแล้ว!”
“เย่หลิงเทียนคนโง่คนเดิมตายไปแล้ว!”
“ข้ารู้ทุกอย่างที่ตระกูลหลิ่วทำกับข้าแล้ว!”
รูม่านตาหลิ่วหรูเยียนหดตัว นางถามอย่างไม่ยอมแพ้ว่า “เจ้ารู้อะไรบ้าง?”
เย่หลิงเทียนยิ้มอย่างเย้ยหยัน “ตั้งแต่วันที่ข้าแต่งเข้าตระกูลหลิ่วของพวกเจ้า!”
“ตระกูลหลิ่วของพวกเจ้าก็วางแผนชิงกระดูกสูงสุดในกายข้า รวมถึงป้ายคำสั่งแดนลี้ลับหลิงซวีในตันเถียนของข้า!”
“เพื่อการนี้ พวกเจ้ายังจัดฉากครั้งใหญ่ ปลอมตัวเป็นผู้บำเพ็ญตระกูลหวังในสายแร่ศิลาวิญญาณของตระกูลตัวเอง ลอบสังหารข้า ควักกระดูกสูงสุดและทำลายตันเถียนของข้า!”
“ข้าพูดถูกหรือไม่?”
หากไม่ใช่เพราะความทรงจำจากชาติก่อนตื่นขึ้นในวินาทีที่กำลังจะตาย!
สมบัติล้ำค่าอย่างหอกลืนสวรรค์แห่งความโกลาหลยอมรับเขาเป็นนาย ทั้งยังมอบเคล็ดวิชาระดับเทพ เคล็ดกลืนสวรรค์แห่งความโกลาหลให้!
ป่านนี้เขาคงกลายเป็นศพที่ตายสนิทไปแล้ว!
เย่หลิงเทียนไม่เคยคิดเลย!
เจ้าหมอนี่ที่กลับชาติมาเกิดจะเป็นคนคลั่งรักไร้เทียมทานถึงเพียงนี้!
แต่งเข้าตระกูลหลิ่วมาได้สามปี เชื่อฟังหลิ่วหรูเยียนทุกอย่าง เสี่ยงชีวิตเพื่อตระกูลหลิ่วโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน!
ใครจะคิดว่าหลิ่วหรูเยียนกลับเป็นหญิงอสรพิษใจโหด!
ไม่เพียงดูแคลนเขา ยังร่วมมือกับคนตระกูลหลิ่วหมายเอาชีวิตเขาอีกด้วย!
ส่วนตัวเขาในชาติก่อนเป็นมหาจอมมารผู้ไร้เทียมทาน มีภรรยางามและอนุเคียงกาย ล้วนงามล่มเมือง ทั้งอ่อนโยนและภักดีต่อเขา!
หลังได้ฟังคำพูดของเย่หลิงเทียน หลิ่วหรูเยียนก็เลิกเสแสร้ง นางเอ่ยเสียงเย็นว่า
“เย่หลิงเทียน เจ้าสวะ ต่อให้รู้ความจริงแล้วจะทำอะไรได้?”
“พ่อแม่กับพี่ชายข้าถือป้ายคำสั่งแดนลี้ลับของเจ้าไปยังแดนลี้ลับหลิงซวีแล้ว!”
“พวกเขากลับมาเมื่อไร เจ้าก็ถึงคราวตาย!”
หลิ่วหรูเยียนรู้สึกหนาวขึ้นมาเล็กน้อย จึงคิดจะเก็บเสื้อผ้าบนพื้นขึ้นมา
แต่คาดไม่ถึงว่าเพียงเย่หลิงเทียนขยับความคิด กระโปรงก็ลอยขึ้นมาอยู่ในมือเขา
“ควบคุมสิ่งของจากระยะไกล?”
“เป็นไปได้อย่างไร?”
“ตันเถียนของเจ้าถูกทำลายไปแล้ว ไฉนจึงทะลวงถึงขั้นลมปราณได้?”
ใบหน้างดงามของหลิ่วหรูเยียนซีดเผือด ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
ตันเถียนของเย่หลิงเทียนฟื้นคืนสภาพตั้งแต่ตอนที่เคล็ดกลืนสวรรค์แห่งความโกลาหลหลอมรวมพลังต้นกำเนิดน้ำแข็งเร้นลับแล้ว!
แต่เขาไม่ได้คิดจะบอกหลิ่วหรูเยียน กลับยิ้มกล่าวว่า
“เรื่องทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณเจ้า!”
“หากไม่ได้ต้นกำเนิดร่างกายวิญญาณน้ำแข็งเร้นลับของเจ้า ข้าจะทะลวงถึงขั้นลมปราณได้เร็วเพียงนี้หรือ?”
เย่หลิงเทียนไม่ได้พูดปด!
ทวีปแห่งนี้มีนามว่าทวีปเทียนหยวน พลังปราณฟ้าดินด้อยกว่าทวีปเซียนมารที่เขาเคยอยู่ในชาติก่อนมากนัก!
ส่วนนครว่อหลงที่ตระกูลหลิ่วตั้งอยู่ ก็เป็นเพียงเมืองชายแดนเล็ก ๆ แห่งดินแดนใต้ พลังปราณยิ่งเบาบาง!
หากไม่ได้กลืนกินต้นกำเนิดร่างกายวิญญาณน้ำแข็งเร้นลับของหลิ่วหรูเยียน ระดับบำเพ็ญของเขาคงไม่ทะลวงได้รวดเร็วถึงเพียงนี้
ใบหน้าหลิ่วหรูเยียนยิ่งมืดคล้ำ นางคำรามว่า “เย่หลิงเทียน ต่อให้เจ้าทะลวงถึงขั้นลมปราณ ข้าก็ยังดูแคลนเจ้าอยู่ดี!”
เย่หลิงเทียนพลันหลุดหัวเราะ
“ข้าต้องการให้เจ้ามองข้าดีหรือ?”
“หลิ่วหรูเยียน ข้าไม่สนใจเจ้า!”
“ต่อให้เจ้าถอดเสื้อผ้าจนหมดมายืนตรงหน้า ข้าก็คร้านจะเหลียวมอง!”
“อย่าสำคัญตัวเองนักเลย ในสายตาข้า เจ้าไร้ค่าแม้แต่แดงเดียว!”
เขาสะบัดมือ กระดาษแผ่นหนึ่งที่เขียนอักษรตัวใหญ่คำว่า ‘หย่า’ ก็ลอยไปอยู่ตรงหน้าหลิ่วหรูเยียน
“หลิ่วหรูเยียน ฟังให้ดี!”
“วันนี้ข้า เย่หลิงเทียน ขอหย่าขาดจากเจ้า นับแต่นี้เราสองไม่มีความเกี่ยวข้องกันอีก!”
ดวงตาหลิ่วหรูเยียนลุกเป็นไฟ นางคำรามว่า
“เย่หลิงเทียน เจ้ารังแกกันเกินไปแล้ว!”
“เจ้าลูกเขยไร้ค่า กล้าหย่ากับข้าหรือ?”
เย่หลิงเทียนยิ้มเย็น “แล้วรังแกเจ้า จะทำไม?”
ชั่วพริบตา มือใหญ่ของเย่หลิงเทียนก็กดลงบนศีรษะหลิ่วหรูเยียนอีกครั้ง