เซี่ยจิงชุนเงยหน้าขึ้นอย่างระมัดระวัง แล้วค่อย ๆ พยักหน้า
เรื่องนี้ เขาไม่กล้าบอกบิดาเลย
ใจของเซี่ยเยี่ยนหลี่พลันเอ่อท้นด้วยความรู้สึกผิด เหตุใดตอนนั้นเขาจึงไม่ถามถึงผลสืบเนื่องจากพิษแมลงให้มากกว่านี้
"ต่อไปหากมีเรื่องใด ล้วนบอกบิดาได้ บิดาจะเป็นผู้ชี้ขาดให้เจ้า"
เขายุ่งวุ่นวายเกินไป จนไม่มีเวลาแม้แต่จะพูดคุยกับบุตร เป็นเหตุให้เรื่องราวมากมายที่เกิดกับบุตร เขาเพิ่งมาล่วงรู้เอาบัดนี้
เซี่ยเยี่ยนหลี่อดไม่ได้ที่จะหันไปมองฉินจิ่วเวย แววตาล้ำลึก
หากไม่ใช่เพราะนาง เขาคงไม่รู้ว่าเซี่ยเจวี๋ยระบบย่อยอาหารไม่ดี เซี่ยจิ่งอดมื้อค่ำเพราะไม่ชอบเนื้อแกะ...
และเซี่ยจิงชุนที่เขาไว้ใจมาโดยตลอด แท้จริงกลับกำลังทำร้ายตนเอง...
การเลี้ยงดูบุตรนั้นยากกว่าที่เขาคิดไว้มากนัก
เดิมนึกว่าเพียงแค่บุตรทุกคนมีชีวิตอยู่อย่างแข็งแรง ก็นับว่าเลี้ยงดูได้ดีแล้ว
แต่แท้จริงแล้ว แม้แต่จะให้บุตรมีชีวิตอยู่อย่างแข็งแรง เขาก็ยังทำไม่ได้
เซี่ยหว่านหนิงเห็นว่าเรื่องนี้เป็นจริงดังว่า
นางรีบเบ้ปากอย่างรังเกียจทันที
เซี่ยจิงชุนนี่ช่างโง่เง่าเหลือเกิน ขาเจ็บถึงเพียงนี้จะบอกเองไม่เป็นหรือไร
กลับต้องทำร้ายตนเอง! สมกับที่เป็นคนเลือดต่ำต้อย เอาดีทางไหนไม่ได้
แต่ไม่นาน เซี่ยหว่านหนิงก็หาข้อผิดพลาดใหม่ของฉินจิ่วเวยจนได้