"ว้าว!" เซี่ยเจวี๋ยเบิกตากว้าง "ท่านแม่ ท่านจำได้หมดเลย!"
ฉินจิ่วเวยยิ้มน้อยๆ นางย่อมรู้ดีอยู่แล้ว
เพิ่งเข้าวังหลวงได้ไม่นาน นางก็สืบรู้วันเกิดของทุกคนจนหมด และจดจำไว้ได้ทั้งหมด
วันเกิดเป็นวันสำคัญ อีกทั้งยังเป็นช่วงเวลาดีที่จะกระชับความสัมพันธ์
แต่ไม่คิดว่า ยังไม่ทันถึงวันเกิดของพวกเขา ความสัมพันธ์ก็สนิทสนมกันเสียแล้ว
"แล้วท่านแม่ล่ะ?" เซี่ยจิ่งเอ่ยถาม
ท่านแม่รู้วันเกิดของพวกเขา แต่พวกเขากลับยังไม่รู้ของนาง
"วันเกิดของท่านแม่คือวันที่เจ็ด เดือนเจ็ด" เซี่ยเยี่ยนหลี่เอ่ยขึ้นในทันใด
ฉินจิ่วเวยได้ยินก็แปลกใจ หันไปมองเขา
เซี่ยเยี่ยนหลี่เพียงยิ้มบาง ดวงตาเปี่ยมไออุ่น
เขาไม่ใช่คนที่ไม่ทำอะไรเลย
เด็กๆ หลุบตาลง จดจำไว้ในใจ
"น้องสาม เจ้าอยากให้งานวันเกิดเป็นเช่นไร?" เซี่ยจิงชุนยื่นมือไปจิ้มแก้มยุ้ยของเซี่ยเจวี๋ย
"ข้าเองก็ไม่รู้" เซี่ยเจวี๋ยเอียงคอคิด
"จัดงานเลี้ยงวันเกิดให้ครึกครื้นสักงานดีหรือไม่?" ฉินจิ่วเวยมองเซี่ยเจวี๋ย แววตาเต็มไปด้วยความเอ็นดู
งานเลี้ยงวันเกิด? ยังไม่เคยมีใครจัดงานเลี้ยงวันเกิดให้เขาเลย!
ดวงตาของเซี่ยเจวี๋ยเป็นประกายขึ้นทันที
ฉินจิ่วเวยกล่าวต่อ "ถึงเวลานั้นจัดให้สวยงาม เชิญคนมามากมายฉลองวันเกิดให้เจ้า ยังจะปล่อยว่าวและโคมลอยที่เจ้าชอบได้อีก"
เซี่ยเจวี๋ยฟังแล้วยิ่งตื่นเต้น กระโดดอยู่กับที่สองที ดวงตาสุกใส ดีใจจนเหมือนพระอาทิตย์ดวงน้อย
"ดี! ข้าชอบงานเลี้ยงวันเกิด!" ใบหน้าน้อยยิ้มจนแดงระเรื่อ