เห็นเขามา เจียงหลิงก็ลุกขึ้นทันที โน้มตัวคารวะเล็กน้อย "ซื่อจื่อเซี่ย"
แม้จะได้รับคำสั่งให้ดำรงตำแหน่งซ่างซู แต่ว่าที่จริงยังมิได้เข้าดำรงตำแหน่ง ปัจจุบันก็เป็นเพียงขุนนางขั้นสี่
เมื่อพบเซี่ยเยี่ยนหลี่ ก็ยังต้องแสดงความเคารพ
เซี่ยเยี่ยนหลี่ขมวดคิ้วเล็กน้อย ราวกับกำลังนึกว่าเป็นใคร
ฉินจิ่วเวยเห็นดังนั้นจึงรีบอธิบาย "ท่านสวามี นี่คือท่านลุงฝ่ายมารดาของข้า"
เซี่ยเยี่ยนหลี่ผงกศีรษะ เอ่ยเรียกเบา ๆ "ท่านลุง"
เจียงหลิงพลันตื่นเต้นขึ้นมา คาดไม่ถึงว่าตนจะถูกซื่อจื่อเซี่ยผู้มีชื่อเสียงสะท้านใต้หล้าเรียกขานว่าท่านลุง
เขารีบโน้มตัวคารวะอีกครั้ง
ฉินจิ่วเวยเบนสายตามองเจียงฉือร่าง กล่าวแนะนำ "ผู้นี้คือพี่ชายบุญธรรมของข้า เจียงฉือร่าง ปีนี้เพิ่งสวมหมวก"
เซี่ยเยี่ยนหลี่จ้องมองเย็นชา น้ำเสียงเยียบเย็น "พี่เจียง"
เจียงฉือร่างสัมผัสได้ถึงความเย็นชานี้อย่างแน่นอน เขาไม่ยี่หระอะไรนัก ยกยิ้มเล็กน้อย
ค้อมมือคำนับเล็กน้อยแล้วกล่าว "ซื่อจื่อเซี่ย"
บรรยากาศในห้องพลันเย็นยะเยือก
สายตาของฉินจิ่วเวยกวาดมองทั้งสองคน ขมวดคิ้วเล็กน้อย