เหนือความคาดหมาย สตรีผู้นี้หาได้งดงามถึงขั้นทำให้ผู้คนรู้สึกตื่นตาตื่นใจเมื่อแรกเห็นไม่
ทว่ายิ่งมองกลับยิ่งรู้สึกสบายใจอย่างประหลาด
นางมีผิวกายขาวผ่อง หน้าตาสะอาดหมดจด ดวงตาก็ชุ่มชื้นดั่งวสันตชล
และบนกายยังมีความรู้สึกบริสุทธิ์สะอาดที่เหล่าสตรีสูงศักดิ์ในเมืองหลวงไม่มี
นางเดินเข้าไปข้างหน้า ก้มกายคำนับ "ผู้น้อยนามว่าสวีหลิวเอ๋อร์ คารวะผู้อาวุโสทุกท่าน"
สวีหลิวเอ๋อร์พยายามทำกิริยาท่าทางให้ถูกต้องที่สุดแล้ว
แต่รายละเอียดบางแห่งยังทำได้ไม่เข้าที่ เห็นได้ชัดว่านางไม่เคยถูกสอนกฎระเบียบมาอย่างดีมาก่อน
น้ำเสียงของนางเจือสำเนียงใต้อย่างเด่นชัด นุ่มนวลอ่อนหวาน ฟังแล้วชวนให้จิตใจอ่อนยวบ
แววตาที่ฮูหยินโหวมองนางเต็มไปด้วยความตื่นตัวระแวดระวัง
จิ้งจอกสาวลามกจากที่ใด แสร้งทำเป็นน่าสงสาร จงใจยั่วยวนบุตรชายคนดีของนาง!
เซี่ยหว่านหนิงก็คิดเห็นเช่นนั้น สตรีผู้นี้คือหญิงเจ้าเล่ห์!
มิฉะนั้นแล้ว ผู้เป็นพี่รองของนางที่เห็นสตรีงามสง่าชั้นสูงในเมืองหลวงมามากมาย จะไปหลงเสน่ห์นางได้อย่างไร?
เซี่ยหว่านหนิงใช้สายตาจับผิดพิจารณาสวีหลิวเอ๋อร์ตั้งแต่หัวจรดเท้า
น้ำเสียงแฝงความดูถูกดูแคลนเล็กน้อย "คุณหนูสวี บิดาของท่านคือผู้ใด? รับราชการตำแหน่งอะไร?"
สายตาของเซี่ยฉงจือกวาดมองไปยังเซี่ยหว่านหนิง แววตาเจือความเคร่งขรึม
"หว่านหนิง เจ้าควรเรียกหลิวเอ๋อร์ว่าพี่สะใภ้"
เซี่ยหว่านหนิงลอบกลอกตาในใจ
เรียกนางว่าพี่สะใภ้? ยังไม่ทันเข้าบ้านจะเรียกพี่สะใภ้ได้อย่างไร?
ต่อให้เข้าบ้านแล้ว นางก็คู่ควรหรือ?
สวีหลิวเอ๋อร์เห็นว่าผู้คนในเรือนล้วนเป็นสตรีสูงศักดิ์ในอาภรณ์งดงาม เดิมทีก็เกิดความหวาดกลัวในใจอยู่แล้ว