ฉินจิ่วเวยเวลานี้อยู่ที่ครัวเล็ก กำลังกำชับแม่ครัวให้ต้มยาบำรุงให้เด็ก ๆ บำรุงร่างกาย
เซี่ยจิ่งและเซี่ยเจวี๋ยเวลานี้อ่านหนังสือ ใช้สายตามากขึ้น ยาบำรุงของพวกเขาสองคนล้วนเป็นโจ๊กตับหมูใส่เก๋ากี้
เก๋ากี้และตับหมูล้วนเป็นของบำรุงสายตา
ฉินจิ่วเวยฝีมือครัวธรรมดา จึงไม่ได้ลงมือปรุงเอง แต่นางก็ยังไม่ค่อยวางใจ ตรวจดูวัตถุดิบทีละอย่างด้วยตาตนเองแล้วจึงกลับไปยังเรือนหลัก
แต่ไม่คิดว่าก่อนนางไปครัวเล็ก ในเรือนยังว่างเปล่า หลังจากกลับมาในเรือนก็เนืองแน่นไปด้วยผู้คน
เซี่ยเจวี๋ยเห็นนางกลับมา ก็อดใจไม่ไหวพุ่งเข้าหานางทันที
เซี่ยจิงชุนอยู่ด้านข้างเห็นแล้วอดไม่ได้ที่จะเบะปาก ตัวเล็กก็ดีอย่างนี้เอง จะออดอ้อนออเซาะเมื่อไรก็ได้
“ท่านซื่อจื่อ” สาวใช้หน้าประตูเอ่ยรายงาน
ฉินจิ่วเวยอุ้มเซี่ยเจวี๋ยหันกายไป ก็ปะทะกับดวงตาดำเย็นชาของเซี่ยเยี่ยนหลี่เข้าพอดี
นางยิ้มให้เขา เอ่ยเรียกเบา ๆ ว่า “ท่านสวามี”
เซี่ยเยี่ยนหลี่ผงกศีรษะเบา ๆ เดิมทีเขาไม่ได้ตั้งใจจะมาเรือนหลัก แต่คิดว่าเด็ก ๆ ยังอยู่ จึงตัดสินใจว่าจะแวะมาดู
เมื่อสายตาเขาเห็นหนานหนาน ก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วเล็กน้อย
เขาแค่สองวันไม่ได้มาเรือน ในเรือนมีสาวใช้ตัวเล็กเช่นนี้มาตั้งแต่เมื่อไร
ดูแล้วเล็กเพียงนี้ ก็ราว ๆ กับเซี่ยจิ่งนั่นเอง
ฉินจิ่วเวยสังเกตเห็นสายตาของเซี่ยเยี่ยนหลี่
สองวันนี้เซี่ยเยี่ยนหลี่ไม่ได้มาเรือนหลัก จู่ ๆ ตอนนี้มาเห็นหนานหนาน ก็ยากที่จะไม่ประหลาดใจ