คู่หมั้น
เกาเชิงยืนอึ้งอยู่กับที่ สมองหยุดทำงานไปเต็มสามวินาที
คู่หมั้นงั้นหรือ?
เขามั่นใจว่าตัวเองไม่ได้ฟังผิด
คำเรียกนี้ นับตั้งแต่เมื่อหนึ่งปีก่อนที่หนานสวี่วิ่งหนีออกมาจากหน้าสำนักงานทะเบียน ก็ไม่เคยหลุดออกจากปากหลินเย่เชินอีกเลย
เกาเชิงลองถามอย่างระมัดระวัง “ไม่จริงน่า... หนานสวี่กลับมาแล้วเหรอ?”
“อือ”
เกาเชิงไม่รู้จะพูดอะไรไปชั่วขณะ
เขารู้จักหลินเย่เชินมาหลายปี ได้เห็นกับตาว่าผู้ชายคนนี้เปลี่ยนจากจักรพรรดิวงการธุรกิจผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก กลายเป็นคนน่าสงสารที่ถูกผู้หญิงคนหนึ่งทรมานจนแทบไม่เหลือสภาพ แล้วก็ได้เห็นเขาค่อย ๆ ประกอบตัวเองกลับขึ้นมา จนกลายเป็นคนที่ดูแข็งแกร่งไร้เทียมทานอย่างทุกวันนี้
ผลก็คือพอผู้หญิงคนนั้นกลับมา เขาก็เผยธาตุแท้ออกมาทันที
“พวกนาย... กลับมาคบกันแล้วเหรอ?” เกาเชิงถามอย่างระมัดระวัง
หลินเย่เชินพลิกเอกสารไปอีกหน้าโดยไม่เงยหน้า “ยัง”
เกาเชิงอึ้งไปอีกครั้ง
“ยัง? นายยังไม่ได้กลับไปคบกับเธอ แล้วเรียกเธอว่าคู่หมั้นทำไม?”
“เธอก็เป็นคู่หมั้นของผมอยู่แล้ว ไม่ได้ถอนหมั้น แค่ยังไม่ได้แต่งงานกันเท่านั้น”
เกาเชิงถึงกับพูดไม่ออกเพราะประโยคนี้
ตรรกะนี้จะว่าอย่างไรดี ดูเหมือนจะถูก แต่ก็เหมือนจะไม่ถูก
แม้จะยังไม่ได้ถอนหมั้น แต่คนเขาวิ่งหนีไปตรงหน้าสำนักงานทะเบียนแล้ว แบบนี้ยังจะเรียกว่าคู่หมั้นได้อีกหรือ?
เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วถามต่อ “แล้วทำไมนายไม่กลับไปคบกับเธอล่ะ? นายไม่ได้คิดถึงเธอแทบตายหรือไง? ปีที่เธอจากไป นายเป็นยังไง ฉันก็รู้ดีไม่ใช่หรือ...”