เมื่อก่อนโจรสลัดอาละวาดหนัก แต่หลายปีมานี้ถูกปราบจนไม่กล้าโผล่หน้าออกมาอีก
“ว้าว ของพวกนี้ประณีตจริง ๆ เสียดายจังที่เอาไปด้วยไม่ได้” อาหมานมักหยุดดูแผงลอยอยู่ครู่หนึ่งเสมอ
เดินดูตรงนั้นที ซื้อของตรงนี้ที บางครั้งก็ซื้อของกินขึ้นชื่อของที่นี่มาลองชิม ถ้าอร่อยก็จัดการเอง ถ้าไม่อร่อยก็ยกให้จ้าวเย่กิน
ไม่นานนัก มือของจ้าวเย่ก็หิ้วของเต็มไปหมด
ช่างเถอะ ไม่อย่างนั้นจ้างคนรับใช้สักคนดีกว่า
พวกเขาหยุดฝีเท้าหน้าสำนักตระกูลจวนกง แล้วมองประตูจวนสูงตระหง่านจากระยะไกล ทหารประจำจวนยืนเฝ้าอยู่ตรงประตู คนธรรมดาไม่กล้าเข้าใกล้
วันนี้สำนักตระกูลจวนกงเปิดรับสมัครทหาร บรรยากาศคึกคักไม่น้อย อาหมานขึ้นไปบนโรงเตี๊ยมใกล้ ๆ แล้ววิ่งขึ้นไปดูบนชั้นสูงสุด พอดีมองเห็นภาพการรับสมัครทหารเรือของสำนักตระกูลจวนกงได้อย่างชัดเจน
ใต้แสงแดด ชายหนุ่มทั้งหลายถอดเสื้อ เหลือเพียงท่อนบนเปลือยเปล่า แล้วเริ่มทดสอบรอบแรก ใครที่ส่วนสูงหรือน้ำหนักไม่ผ่านเกณฑ์ก็ถูกคัดออก
รอบที่สองทดสอบกำลังกาย ส่วนรอบที่สามทดสอบความสามารถในการต่อสู้
เกณฑ์รับสมัครทหารเรือเข้มงวดมาก ยังต้องว่ายน้ำเป็นด้วย แต่ถ้าถูกคัดออกก็ไม่เป็นไร สามารถรวมตัวเป็นหน่วยลาดตระเวนในเมืองได้ คอยดูแลความเป็นระเบียบเรียบร้อย ปกป้องความปลอดภัยของชาวบ้าน และปราบปรามโจรผู้ร้าย
ชายหนุ่มที่เปลือยท่อนบนแต่ละคนล้วนมีรูปร่างกำยำ อาหมานจ้องมองไม่กะพริบตา ราวกับกำลังคิดว่ารูปร่างของคนพวกนี้แข็งแรงกว่า หรือรูปร่างของจ้าวเย่แข็งแรงกว่ากัน