ความร้อนจากเครื่องทำความร้อนในห้องเรียนพัดปะทะใบหน้า อบอวลไปด้วยกลิ่นยางเฉพาะของเสื่อโยคะและกลิ่นน้ำหอมจากร่างของสาว ๆ ทั้งอบอุ่น ทั้งหอมหวาน
ทันทีที่หม่าซ่วยก้าวเท้าเข้าไปในห้องเรียน สายตาทุกคู่ก็จับจ้องมายังเขาพร้อมกัน
เริ่มจากหญิงสาวที่ใส่กางเกงโยคะสีชมพูอมม่วงซึ่งอยู่ใกล้ประตูที่สุด เธอกำลังทำท่าสุนัขก้มหน้า ก้นเชิดขึ้นสูง เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าก็เงยหน้าขึ้น สายตาตกกระทบเข้ากับหม่าซ่วยในชั่วพริบตา ร่างกายทั้งร่างแข็งค้างราวกับถูกมนตร์สะกด ท่วงท่าค้างคาไว้กลางอากาศ ดวงตาเบิกโพลง
ต่อมาคือพี่ใหญ่ในชุดโยคะสีน้ำเงินแซฟไฟร์ที่อยู่ข้าง ๆ เธอนอนราบกับพื้น กำลังยกขาขึ้นตรง ๆ เมื่อเห็นหม่าซ่วยเดินเข้ามา ขาก็พลันอ่อนแรง แทบทรุดลงกระแทกพื้น
จากนั้นก็เป็นผู้หญิงในกางเกงโยคะสีขาวที่อยู่ตรงมุมห้อง เธอคุกเข่าบนเสื่อ ก้มตัวลงไปแตะปลายเท้า ท่าทางค้างกลางทาง ร่างกายถูกตรึงแน่นิ่งไปหมด สายตาจับจ้องอยู่ที่หม่าซ่วยอย่างเหม่อลอย
แล้วก็ถึงถังเฟย
ถังเฟยยืนอยู่หน้ากระจกกลางห้องเรียน กำลังฝึกท่ายืนตามที่ถังถังบอก ปลายเท้าทั้งสองแยกออกเท่าช่วงไหล่ ยกแขนขึ้นเหนือศีรษะ เอนตัวไปด้านหลังเล็กน้อย
เมื่อเห็นหม่าซ่วยเดินเข้ามาจากประตู ดวงตาหงส์เรียวคู่นั้นก็เบิกกว้างขึ้นทันที ปากเผยออ้าค้างเล็กน้อย แขนที่ยกเหนือศีรษะลืมเอาลง คงค้างในท่าเอนหลังสายตาจากใบหน้าหม่าซ่วยเลื่อนลงมาถึงแผงอก จากแผงอกเลื่อนไปถึงเอวและหน้าท้อง จากเอวและหน้าท้องเลื่อนลงมาถึงต้นขา แล้วเคลื่อนย้อนกลับขึ้นไปหยุดที่ใบหน้าของเขาอีกครั้ง ริมฝีปากขยับเล็กน้อย น้ำลายไหลออกมาอย่างไม่น่าเชื่อ
หม่าซ่วยรู้สึกขนลุกซ่าไปทั้งตัว รู้สึกราวกับเดินเข้ามาในรังหมาป่า
สายตามากมายจับจ้องมาที่เขาราวกับสปอตไลท์ ในแต่ละแววตาล้วนเต็มไปด้วยการประเมินค่าและความละโมบอย่างเปิดเผย ไม่ปิดบังแม้แต่น้อย