ไอ้เฒ่าผียืนอยู่กลางลานบ้าน แขนขายันพื้น โก่งหลัง ส่งเสียงคำรามต่ำในลำคอ
มีดบินปักอยู่ที่หัวไหล่ขวาและขาซ้ายข้างละเล่ม เลือดไหลไม่หยุด
แต่ท่วงท่ามิได้อ่อนแรงลงเท่าใด สายตายังจ้องหม่าซ่วยเขม็ง เปี่ยมด้วยเจตนาฆ่าที่ดุดันยิ่งขึ้นหลังจากถูกยั่วโทสะ
"โฮก......"
คำรามอีกครั้ง ไอ้เฒ่าผีกระโจนเข้าใส่อีกครา
ครานี้ความเร็วเหนือกว่าเมื่อครู่หลายส่วน ราวกับพอได้รับบาดเจ็บกลับกระตุ้นความดุร้ายที่ซ่อนเร้น อุ้งเท้าหน้าฟาดแรงขึ้น เสียงลมก็ยิ่งน่ากลัว
หม่าซ่วยไม่หลบอีก เขาหย่อนกายต่ำ ไม่ถอยแต่รุกเข้าไป
ร่างทั้งร่างดั่งเงาสีเทาพุ่งชนเข้าสู่อ้อมอกไอ้เฒ่าผี ในชั่วพริบตานั้นระยะห่างระหว่างคนทั้งสองถูกบีบจนเหลือไม่ถึงครึ่งแขน
มือขวาพลิก ในซอกนิ้วเปลี่ยนเป็นมีดบินหนา คมมีดยาวกว่ามีดบินทั่วไปสองนิ้ว สันมีดก็หนา เหมาะกับการแทงระยะประชิด
ฉับ
ปลายมีดแทงเข้าซอกระหว่างซี่โครงซ้ายของไอ้เฒ่าผีอย่างแม่นยำ ทะลุกล้ามเนื้อ
ร่างไอ้เฒ่าผีกระตุกอย่างแรง ส่งเสียงร้องแหลมผิดเพี้ยน ฝ่ามือขวามหึมายกขึ้นสูง ฟาดลงกลางหลังหม่าซ่วย
หม่าซ่วยไม่ถอย
แนบชิดยิ่งขึ้น กดไอ้เฒ่าผีติดกำแพง ถือโอกาสหมุนตัว ลัดไปด้านหลังไอ้เฒ่าผี เท้าซ้ายเหยียบหนักลงที่หลังเข่าซ้ายที่มีแผล กดขาที่ถูกมีดปักนั้นให้งอหนักขึ้น
พร้อมกับสองมือกำมีดบินร่วมกัน แทงจากด้านหลังสู่รอยต่อระหว่างกระดูกสันหลังส่วนคอกับหัวไหล่
จุดนั้นเป็นจุดสำคัญของคน
ไม่ว่าจะเป็นหมีหรือคน หากกระดูกสันหลังส่วนคอถูกโจมตีอย่างหนัก โดยพื้นฐานก็จะหมดสภาพการต่อสู้