หลังจากหม่าซ่วยอธิบาย สองสาวก็ซื้อไปคนละสี่ชุด หลินหยุ่นยิ้มจนปากแทบฉีก
ตอนจ่ายเงิน สาวผมหยักศกใหญ่เอานิ้วถูหลังมือหม่าซ่วย "น้องเอ๊ย มือนายนี่สวยจริงนะ สวยกว่ามือผัวฉันตั้งเยอะ"
หม่าซ่วยยิ้มแห้ง ๆ ชักมือกลับ สาวผมหยักศกใหญ่ขยับเข้ามาใกล้อีก "วันหลังว่างไหม พี่เลี้ยงข้าว"
สาวผมหางม้าข้าง ๆ ฉุดเพื่อนออกไป "พอ ๆ อย่าไปทำน้องเขาตกใจ"
แต่ตัวเองกลับเอื้อมมือมาตบที่อกหม่าซ่วย ตบแล้วก็ชะงัก แล้วตบซ้ำอีก "โอ๊ยแม่เจ้า กล้ามอกนี่แน่นจริง"
หม่าซ่วยก้าวถอยไปครึ่งก้าว รอยยิ้มบนใบหน้าแข็งค้าง
แม่ง โดนลวนลามชัด ๆ
น้าอวิ้นอยู่ที่นี่ ตัวเองจะทำอะไรคงไม่ดี ไม่งั้นได้ขอคืนแน่
สองสาวหัวเราะคิกคักเดินออกจากร้าน ตอนจากไปยังหันกลับมามองอีกหลายตา
หม่าซ่วยหันหลังกลับ ยังไม่ทันหายใจทันก็มีผู้หญิงอีกสามคนเดินเข้ามา
หญิงสาววัยสามสิบต้น ๆ คนหนึ่ง สวมโค้ทสีขาวนวล ดูสุภาพอ่อนโยน
สาวรุ่นยี่สิบต้น ๆ คนหนึ่ง มัดผมมวยสูง สวมเสื้อฮู้ดสีชมพู ตากลมโต
แล้วก็ยายใหญ่วัยห้าสิบกว่า ดัดผมเป็นลอนเล็ก ๆ ทั้งหัว มือถือตะกร้าจ่ายตลาด
สามคนเข้ามาในร้าน สายตาจับจ้องไปที่หม่าซ่วยพร้อมกัน
"อุ๊ย ร้านนี้มีพนักงานขายผู้ชายด้วย" สาวรุ่นตาเป็นประกาย ขยับเข้ามาเดินวนรอบหม่าซ่วย "หล่อจริงด้วย"
ยายใหญ่ยิ่งตรงไปตรงมา วางตะกร้าลง เดินมาตบบนแขนหม่าซ่วย "พ่อหนุ่ม หุ่นดีนะนี่ ปกติเล่นฟิตเนสใช่ไหม"
หม่าซ่วยมุมปากกระตุก "คุณน้า ให้ผมช่วยแนะนำสักหน่อยไหมครับ"
"ได้ ๆ หนูช่วยน้าดูหน่อย" ยายใหญ่จูงเขาไปที่ชั้นวางของ
หม่าซ่วยหยิบชุดชั้นในผ้าคอตตอนสีเนื้อสีเรียบ ๆ ลงมาชุดหนึ่ง ตัดเย็บเรียบง่าย โครงเหล็กอ่อนไม่รัด
ยายใหญ่รับไปดู แล้วยัดกลับใส่มือเขา "หนูช่วยน้าลูบดูหน่อยสิ ผ้านุ่มไหม น้าตาไม่ค่อยดี คลำไม่ออก"
หม่าซ่วยฝืนใจลูบดู "ค่อนข้างนุ่มครับ ผ้าคอตตอนล้วน ระบายอากาศดี"
ยายใหญ่ถึงพยักหน้าพอใจ หยิบไปจากมือเขา "ได้ เอาชุดนี้"