สันติบาลสว่างไสวไปทั่ว
ในห้องโถงปฏิบัติงาน ฉินกัง จูหว่าน แล้วก็ตำรวจอีกสามนายอยู่กันพร้อมหน้า บ้างนั่งเก้าอี้ บ้างพิงกำแพง บ้างนั่งยอง ๆ จัดข้าวของ
หานต้าเฉิงดันประตูเข้าไป ทุกคนลุกขึ้นยืน
"นายสถานี"
"หัวหน้าหาน"
หานต้าเฉิงเดินไปหัวแถวโต๊ะยาว มือเท้าโต๊ะ กวาดสายตามองทุกคน
"ภารกิจคืนนี้ พวกนายรู้กันแล้ว น้องหม่าซ่วยเป็นเหยื่อ พวกเราขับรถตาม รักษาระยะห่าง พร้อมเข้าช่วยเหลือตลอดเวลา ปรับคลื่นวิทยุสื่อสารเรียบร้อยหรือยัง?"
ฉินกังชูวิทยุสื่อสารในมือ "ปรับแล้ว สัญญาณเข้ารหัส ระยะครอบคลุมทั่วหมู่บ้านฉือลาจื่อ"
"แล้วรถล่ะ จัดยังไง?"
จูหว่านก้าวขึ้นมา "รถสองคัน ซางตานาหนึ่งคัน รถลุยหนึ่งคัน ซางตานาฉันกับพี่ฉินขับ รถลุยพรรคพวกอีกสองคนขับ หัวหน้าหานนายคุมทัพ"
หานต้าเฉิงพยักหน้า "โอเค จากสถิติการลงมือที่ผ่านมา คืนนี้เราไปหมู่บ้านฉือลาจื่อ สองคดีแรกเกิดที่นั่น คืนก่อนก็โดนตัดไปอีกห้า คืนนี้พวกมันน่าจะมาจุดนั้นอีก"
หม่าซ่วยเพิ่งรู้ตอนนี้เองว่า ลุงรองหม่าโฮ่วเต๋อเมื่อคืนก่อนไปดื่มเหล้าที่หมู่บ้านฉือลาจื่อ แล้วขากลับก็โดนตอน
ภาพเงาพี่สะใภ้หลิวซูเฟินแวบขึ้นในหัว หม่าซ่วยสบถในใจ "สมควร!"
ไอ้นี่มันอย่าหวังทั้งชีวิตจะได้เด้งกับหลิวซูเฟินอีกเลย