ในวิชาสืบทอดของเทพธิดาสวรรค์ชั้นเก้า นอกจากคัมภีร์ประสานสมานแล้ว ยังมีบันทึกเกี่ยวกับทักษะการต่อสู้ประชิดตัวอีกไม่น้อย
แม้ตอนนี้เป้าซียงเซียงจะยังไร้พลังบำเพ็ญ และไม่อาจเรียนรู้วิชาลึกล้ำได้มากนัก แต่ท่าไม้ตายธรรมดายังสอนให้ได้
หม่าซ่วยทบทวนความทรงจำ ก็รวบรวมท่าสองสามกระบวนที่เรียนรู้ง่ายและใช้ได้ผลออกมา
“พี่สะใภ้ ลุกขึ้นหน่อย”
เป้าซียงเซียงลุกจากโซฟา ยืนด้วยเท้าเปล่าบนพรม เดินมาหยุดตรงหน้าเขา
เธอยังคงสวมชุดนอนผ้าไหมแท้สีชมพูอ่อน ชายกระโปรงคลุมแทบไม่พ้นโคนขา เรียวขาสองข้างยืนยาวตรงระหงอยู่ตรงนั้น เส้นผมพาดไหล่กระเซิง ดวงตาฉายแววเกียจคร้านเจือความอยากรู้
สายตาของหม่าซ่วยหยุดบนร่างของเธอชั่วขณะ ก่อนจะเบือนหน้า กระแอมเบาๆ “พี่สะใภ้ ตอนนี้เรี่ยวแรงกับความเร็วปฏิกิริยาของคุณเหนือกว่าคนปกติมาก แต่ประสบการณ์เผชิญศัตรูแทบเป็นศูนย์ ถ้าเจออันตรายเข้าจริงๆ มีแรงแต่ใช้ไม่เป็นก็เท่านั้น”
เป้าซียงเซียงพยักหน้า “แล้วต้องทำยังไงล่ะ”
“ผมจะสอนท่าจับล็อกระยะประชิดให้คุณสักชุด ไม่ต้องซับซ้อนมาก แค่สามท่า ฝึกจนคล่องก็พอรับมือพวกมิจฉาชีพทั่วไปได้ คุณมายืนตรงหน้าผม”
เป้าซียงเซียงก้าวเข้ามาใกล้สองก้าว ระยะห่างระหว่างพวกเขาเหลือแค่ไม่ถึงช่วงแขน
ให้ตายสิ กลิ่นหอมพิเศษเย้ายวนใจของอีกฝ่ายลอยเข้าโพรงจมูกอีกแล้ว
หม่าซ่วยรวบรวมสมาธิ เอื้อมมือจับข้อมือขวาของเป้าซียงเซียง ยกแขนของเธอขึ้น จัดให้อยู่ในท่ายื่นไปข้างหน้า
“สมมุติว่ามีคนจับข้อมือคุณไว้จากด้านหน้า แบบนี้”
“สิ่งที่คุณต้องทำไม่ใช่กระชากกลับ ต่อให้แรงเยอะแค่ไหนก็หลุดไม่ออก คุณต้องส่งแรงไปข้างหน้า ตามทิศทางที่อีกฝ่ายจับคุณไว้ ระหว่างนั้นก็บิดตัวไปด้านข้าง มืออีกข้างตวัดขึ้นมาจากข้างล่าง แล้วล็อกกลับเข้าที่ข้อศอกของคู่ต่อสู้”