“เสี่ยวอี๋ เสี่ยวอี๋ ทำไมดัชนีการเอาชีวิตรอดของฉันถึงต่ำขนาดนี้?”
[ตอบนายท่าน นายท่านชอบเสี่ยงภัย ไม่มีญาติมิตรคอยช่วยเหลือเกื้อกูล ไม่มีผู้ใต้บังคับบัญชาให้ใช้สอย ไม่มีความรู้เรื่องการปฐมพยาบาลฉุกเฉิน และไม่มีความสามารถที่จำเป็น เช่น การผลิตไฟฟ้า การสร้างเรือนกระจก การเพาะปลูก เป็นต้น การประเมินจึงต่ำได้]
เจียงชิงเยว่ไม่เชื่อ: “เรื่องอื่นช่างเถอะ ฉันชอบเสี่ยงภัยน่ะหรือ พูดเล่นหรือเปล่า?”
หล่อนหลบมาอยู่ในที่หลบภัยแห่งนี้คนเดียวตั้งนานแล้ว
เสี่ยวอี๋มีเหตุผล: [นายท่านมักออกไปข้างนอกในสภาพอากาศสุดขั้ว และยังเคยสู้กับผู้แข็งแกร่งที่เหนือกว่า ทั้งหมดนี้ถือเป็นการกระทำที่เสี่ยงมาก]
อย่างนั้นหรือ?
เจียงชิงเยว่ก็ไม่คิดว่าสิ่งนี้จะถูกประเมินว่าชอบเสี่ยงภัยได้ สาบานได้เลย หล่อนจำใจทำต่างหาก เข้าใจไหม?
แต่คำพูดของเสี่ยวอี๋ก็ทำให้หล่อนนึกขึ้นได้ การผลิตไฟฟ้า การสร้างเรือนกระจก การเพาะปลูก ที่แท้เป็นทักษะจำเป็น
“ถ้าอย่างนั้น หลังจากคลื่นความหนาวเย็นระลอกที่สามมาถึง หากไม่มีทักษะเหล่านี้ จะสร้างปัญหาใหญ่ให้ฉันมากเลยงั้นหรือ?”
เดิมทีตั้งใจว่าจะดูอันดับให้จบแล้วนอน แต่ตอนนี้เจียงชิงเยว่ไม่นอนแล้ว หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาเริ่มหาทักษะในด้านเหล่านี้
โชคดีที่ก่อนเน็ตจะตัด หล่อนดาวน์โหลดของไว้เยอะพอสมควร ไม่เช่นนั้นตอนนี้คงทำอะไรไม่ถูกแล้ว
เจียงชิงเยว่ตั้งใจค้นหาจริงจัง หล่อนแทบไม่มีความรู้ในด้านนี้เลย รู้แค่แนวคิดกว้าง ๆ เช่น พลังน้ำ พลังลม เป็นต้น แต่จะลงมือสร้างโรงไฟฟ้าด้วยตัวเองจริง ๆ นั้น กลับไม่รู้แม้แต่นิดเดียว
ค้นอยู่สองชั่วโมงกว่า ว่ากันตามตรง ก็มีวิธีที่ใช้ได้จริง ๆ เจอเข้า: การผลิตไฟฟ้าด้วยไอน้ำ
จริง ๆ แล้วพลังน้ำดีกว่า ไม่ต้องกังวลเรื่องวัสดุสิ้นเปลือง แต่อากาศแบบติดลบห้าสิบองศาแบบนี้ แม่น้ำเท่าที่หล่อนรู้จักก็แข็งตัวไปแล้ว จะมีแม่น้ำใต้ดินหรือไม่ หล่อนก็ไม่รู้ และไม่มีทางไปสำรวจได้
การผลิตไฟฟ้าด้วยพลังลมยากยิ่งกว่า สิ่งเดียวที่พอจะลองได้คือการผลิตไฟฟ้าด้วยไอน้ำ
แต่ต้องใช้เชื้อเพลิง ซึ่งหมายความว่าหล่อนอาจต้องตัดไม้ตลอดเวลา
เฮ้อ!