“เสี่ยวอี๋ เสี่ยวอี๋ ตรวจสอบหินสีแดงลูกนี้หน่อย”
[ใช้จ่ายหนึ่งเหรียญการค้า เริ่มตรวจสอบ…ผลการตรวจสอบดังนี้]
[ชื่อ: คริสตัลแกนซอมบี้ระดับหนึ่ง ผล: เสริมพลัง+1]
[เจ้าของสามารถใช้คริสตัลแกน เสริมพลังให้สิ่งมีชีวิตหรือสิ่งของใดก็ได้]
“เป็นของสารพัดประโยชน์นี่นา” เจียงชิงเยว่อ่านผลการตรวจสอบจบ ก็โล่งใจ
คริสตัลแกนนี้มีประโยชน์มากกว่าที่เธอคิดไว้
“เดิมทีตั้งใจจะพักคืนนี้ แต่ดูท่าจะไม่ได้พักแล้วล่ะ”
“จี๊จี้” เจ้าของจะทำอะไรงั้นเหรอ?
เจียงชิงเยี่ยนโผล่หัวกระต่ายขนฟูออกจากอ้อมกอดของเธอ หูทั้งสองข้างตั้งชันฟัง
หลงจิ่วซิงก็พูดด้วย: “ฉันฟังพี่สาวเยว่”
เจียงชิงเยว่: “ฉันคิดแบบนี้ จากผลการตรวจสอบ ถ้ามีระดับหนึ่งก็ต้องมีระดับสอง ระดับสาม ระดับสี่…นั่นหมายความว่าซอมบี้พวกนี้จะแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ”
“ตอนนี้ยังไม่รู้ว่ากลไกการแข็งแกร่งของซอมบี้เป็นแบบไหน แต่แน่นอนว่ายิ่งเวลาผ่านไป ข้อได้เปรียบของเราก็จะยิ่งน้อยลง”
หลงจิ่วซิงพยักหน้า
ซอมบี้ระดับหนึ่งพวกนี้ สำหรับเธอกับพี่สาวเยว่ในตอนนี้ ไม่ต่างจากห่านโง่ๆ แม้ไม่ต้องใช้อาวุธ ใช้มือเปล่าก็สามารถจัดการได้สบายๆ
อีกอย่างพวกเธอมีผักสดใหม่ ไม่ต้องกลัวหมอกพิษ แม้บาดเจ็บโดยอุบัติเหตุก็มีหัวเชื้อหมอพืชไว้ใช้
คริสตัลแกนก็เหมือนกับเก็บได้ฟรีๆ
เจียงชิงเยว่: “เพื่อไม่ให้ซอมบี้ตามเราทัน เราต้องเก็บคริสตัลแกนให้เยอะๆ ในช่วงแรก และจัดการทำความสะอาดบริเวณรอบๆ ที่หลบภัยด้วย จะได้อยู่อย่างสบายใจ”
“อีกอย่าง อี๋เป่ากับเด็กน้อยโตช้าเกินไป ของพิเศษหายาก จะได้มาไม่ง่าย ถ้าคริสตัลแกนซอมบี้มีมากพอ ใช้จำนวนอัดเข้าไปก็ทำให้เจ้าตัวเล็กทั้งสองแข็งแกร่งขึ้นได้”
ยิ่งพูด ดวงตาสี่คู่ก็ยิ่งเป็นประกาย
พวกเขารู้สึกได้ว่า ตอนนี้เป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุด
ตั้งแต่คลื่นความหนาวเย็นรอบสองมาเยือนถึงลบห้าสิบองศา ผักข้างนอกก็ถูกทำลายหมด
มีคนเก่งๆ บางคนพอจะปลูกได้ แต่ปริมาณไม่มาก และคนพวกนี้ล้วนเป็นกลุ่มใหญ่ ต้องเอาไว้ใช้เอง ต้องแบ่งให้ลูกน้อง ผักพวกนั้นจึงไม่มีทางเอามาขายได้
ทำให้คนจำนวนมาก โดยเฉพาะคนในกลุ่มเล็กกลุ่มกลาง ออกนอกประตูไม่ได้ด้วยซ้ำ