จางซิ่วหลานอ่านบัญชีสองเล่มจบ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย ในเมื่อพบสมุดบัญชีแล้ว จะให้เกรงใจไปทำไม ก็ต้องเก็บไปสิ
ต่อให้การมาครั้งนี้จะห้ามหนิงซือไห่ไม่ได้อย่างเปิดเผย ก็ยังมีทางฉุดเขาลงจากตำแหน่งแล้วส่งเข้าคุกได้
เรื่องตีเมียจนตาย จางซิ่วหลานยังจำได้ดี ครอบครัวของหญิงที่ตายอย่างทารุณจะยอมปล่อยหนิงซือไห่ไป ก็เรื่องของพวกเขา
จางซิ่วหลานขอประกาศว่าตนเป็นคนใจแคบ เห็นผู้หญิงถูกทำร้ายแล้วทนไม่ได้ ฉะนั้นหนิงซือไห่ก็ควรเข้าไปอยู่ในนั้นซะ
“หัวหน้าหม่า เรื่องแต่งงานก็ต้องให้พ่อแม่ผู้ใหญ่เป็นคนตัดสินใจ เรื่องนี้ฉันยุ่งยากลำบากใจนะ” ผู้จัดการโรงงานหวังพูดยิ้ม ๆ พลางตีวงเลี่ยง ไม่ยอมออกแรงช่วยเลยสักนิด
หัวหน้าหม่าดูเหมือนจะคาดเดาสถานการณ์นี้ไว้แล้ว ใบหน้าเคร่งขรึม พยายามพูดจาให้ผู้จัดการโรงงานหวังฟังเป็นเรื่องเป็นราว แต่ผู้จัดการโรงงานหวังกลับเหมือนมีอะไรผิดปกติในหัว เล่าจากเรื่องหนึ่งไปอีกเรื่องหนึ่ง ไม่ยอมตอบตรง ๆ เสียที
จางซิ่วหลานเห็นท่าแล้วก็รู้ว่าเป็นยังไง เธอจึงหดพลังจิตกลับมา แล้วตรวจสำนักงานของผู้จัดการโรงงานหวังอีกรอบ
โต๊ะทำงานของผู้จัดการโรงงานหวังไม่มีชั้นลับ แต่ด้านหลังภาพเขียนที่อยู่ข้างหลังเขามีช่องลับอยู่ช่องหนึ่ง ในช่องนั้นมีสมุดบัญชีวางอยู่
สมุดบัญชีของผู้จัดการโรงงานหวังบันทึกเพียงรายชื่อผู้ที่ส่งของให้ จำนวนเงิน และเรื่องที่ขอให้ช่วย
คนคนนี้สร้างเนื้อสร้างตัวด้วยการส่งของให้คนนั้นที คนนี้ที ไต่เต้าขึ้นมาจนถึงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงงานได้ ก็ถือว่าโคตรจะเหนือใคร
ในรายชื่อผู้รับของของผู้จัดการโรงงานหวัง ยังมีคำว่า “คณะกรรมการแดง” ปรากฏอยู่ด้วย เห็นได้ชัดว่าแต่แรกเขาเคยสมคบคิดกับคนในคณะกรรมการแดง และเคยกลั่นแกล้งผู้อำนวยการโรงงานคนเก่ามาด้วย