เมื่อเผชิญหน้ากับคำถามของเฉียนไหลตี้ จางซิ่วหลานไม่แม้แต่จะเปลี่ยนสีหน้า ตอบอย่างสงบนิ่งว่า
"ข้าไม่เคยสนใจเรื่องของตระกูลฉินอยู่แล้ว พวกเขาไม่อยู่บ้านกันหมดหรือ? หรือว่าไปโรงพยาบาลแล้ว? เจ้าไปหาที่อื่นมาหรือยัง?"
"พวกเขาไม่อยู่บ้านกันหมด ข้าไปถามที่โรงพยาบาลมาแล้ว แต่หาไม่เจอ"เฉียนไหลตี้พูดไป น้ำตาก็ไหลพรั่งพรูไป
นี่จะทำอย่างไรดี ครอบครัวทางบ้านหายตัวไปทั้งบ้าน ตระกูลฉินก็หายตัวไปทั้งบ้านเช่นกัน
สัญชาตญาณบอกว่านี่ต้องเกี่ยวข้องกับตระกูลฉินแน่
เฉียนไหลตี้มองจางซิ่วหลานด้วยสีหน้าอ้อนวอน "ภรรยาของพี่รอง ได้โปรดบอกข้าเถอะว่าพวกเขาไปไหน ข้า ข้าวิ่งตามหาพวกเขาจนขาแทบหักแล้ว"
"เฉียนไหลตี้ เจ้าอยากรู้จริง ๆ หรือ??"จางซิ่วหลานยกมุมปากขึ้น เมื่อเห็นเฉียนไหลตี้พยักหน้า จางซิ่วหลานก็ชี้ไปทางสำนักงานรักษาความสงบ "ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็ไปถามที่สำนักงานรักษาความสงบดูสิ"
"ไปสำนักงานรักษาความสงบทำไม?"เฉียนไหลตี้ถามอย่างระแวดระวัง รู้สึกอยู่เสมอว่ารอยยิ้มของจางซิ่วหลานชวนให้ขนลุก
"ตามหาคนก็ต้องหาเจ้าหน้าที่รักษาความสงบสิ หากพูดถึงฝีมือในการตามหาคน พวกเขาเป็นมืออาชีพเชียวนะ"จางซิ่วหลานเอนตัวพิงไปด้านหลัง "อย่างน้อยก็เก่งกว่าข้ามาก"
เจิ้งลี่และคนอื่น ๆ รู้สึกว่าจางซิ่วหลานพูดมีเหตุผล ในเมื่อมีคนหายตัวไป แน่นอนว่าต้องแจ้งความสิ
ถ้าไม่แจ้งความแล้วเอาแต่เดินหาทั่วเมือง จะหาเจอได้อย่างไรกัน
ยิ่งกว่านั้นยังหายไปถึงสองครอบครัวใหญ่ นั่นไม่ใช่คดีเล็ก ๆ เลย เจิ้งลี่และคนอื่น ๆ ต่างพากันเกลี้ยกล่อมให้เฉียนไหลตี้ไปแจ้งความ