"ว้าว ลูกๆ ของแม่ ฉินผิงกับฉินอัน เก่งจริงๆ เลยนะเนี่ย ที่หนึ่งกับที่สามเลยเหรอ
ให้แม่ชื่นชมรางวัลเด็กดีเด่นของพวกเราหน่อยสิ"
จางซิ่วหลานรับใบประกาศมาแล้วหมุนไปหมุนมา ดีใจสุดๆ ดีใจยิ่งกว่าตัวเองได้รางวัลเสียอีก
ฉินผิงยิ้มแก้มปริเดินตามไปด้วย ภูมิใจสุดๆ เพื่อเรียกความสนใจจากจางซิ่วหลาน เลยทำเป็นพูดเสียงงอนๆ ว่าตัวเองทำผิดแค่ข้อเดียว
ถ้าตอนส่งข้อสอบตรวจให้ละเอียดกว่านี้ เขาก็จะได้ที่หนึ่งร่วมกับฉินอันแล้วล่ะ
จางซิ่วหลานเลยชมฉินผิงอีกยกใหญ่ รู้จักจุดบกพร่องของตัวเอง แบบนี้ดีมาก คราวหน้าเอาไว้เป็นบทเรียนก็พอ
เราเน้นทำผิดแล้วแก้ไข
ชมฉินผิงเสร็จ จางซิ่วหลานก็หันมาชมฉินอัน เด็กสาวหน้าน้อยๆ แดงๆ ส่งใบประกาศให้จางซิ่วหลาน
มองดูใบประกาศที่เขียนว่านักเรียนฉินอัน ที่หนึ่ง จางซิ่วหลานยิ้มจนตาหยี
เธอชอบเด็กฉลาดแบบนี้มาก
ฉินอันถูกชมจนหน้าน้อยๆ แดงเหมือนแอปเปิล ดวงตาโตยิ้มเป็นพระจันทร์เสี้ยว ใจชุ่มชื่นยิ่งกว่าน้ำผึ้ง
เพื่อคำชมของแม่ คราวหน้าต้องได้ที่หนึ่งอีก ใครก็อย่ามาแย่งบัลลังก์ของเธอ
ชมสองคนเล็กเสร็จ จางซิ่วหลานก็ชมคนโตอีก เธอจะไม่ปล่อยให้ฉินคุนรู้สึกน้อยใจแค่เพราะเขาเป็นเด็กดี
เด็กๆ ใครบ้างล่ะจะไม่ชอบถูกพ่อแม่ชม?
ถึงจะเป็นเด็กที่นิสัยสุขุมรอบคอบแค่ไหน ก็ยังชอบถูกพ่อแม่ชม อยากได้ความสนใจจากพ่อแม่ และอยากให้การทุ่มเทของตัวเองเป็นที่ประจักษ์