พอได้ยินว่ามีคนมาขายทองคำแท่งเล็ก ไอ้ดำก็มีอารมณ์ขึ้นมาทันที รีบถามเสียงเบา "รับอยู่ มีเท่าไหร่?"
"สองแท่ง" จางซิ่วหลานยื่นสองนิ้วออกมา "ราคาเท่าไหร่?"
"กรัมละ 40 บาท ที่นี่ราคาดีที่สุดในปักกิ่งทั้งเมืองแล้ว ไม่เชื่อก็ไปถามดูได้"
ไอ้ดำพูดเรื่องนี้ด้วยความภาคภูมิใจ ไม่รู้สึกผิดแม้แต่น้อย
จางซิ่วหลานรู้ว่าราคาทองตอนนี้ถูกมาก แต่ไม่คิดว่าจะถูกขนาดนี้ แถมยังเป็นราคาที่ดีที่สุดอีก
พอคิดถึงราคาทองในยุคหน้า แล้วมองราคาทองตอนนี้ จางซิ่วหลานอยากจะหันหลังเดินจากไปอย่างองอาจ
แต่พอคิดถึงเงินในกระเป๋า จางซิ่วหลานก็กัดฟันถาม "แลกกันที่ไหน?"
"ตามฉันมา" ไอ้ดำนำจางซิ่วหลานไปที่สนามหลังบ้าน ให้เธอรอสักครู่ แล้วเขาก็เดินเข้าบ้านไปคนเดียว
ไม่นานนัก ไอ้ดำก็ถือเงินเป็นมัดออกมา เดินมาหาจางซิ่วหลาน แล้วส่งสัญญาณให้เธอเอาทองคำแท่งเล็กออกมา
จางซิ่วหลานไม่พูดพล่าม หยิบทองคำแท่งเล็กสองแท่งออกมาจากกระเป๋า อันที่จริงคือจากพื้นที่มิติ ส่งให้เขา
ไอ้ดำส่งเงินให้จางซิ่วหลาน บอกให้เธอนับเอง ส่วนเขาก็ถือทองคำแท่งเล็กชั่งดูในมือ พยักหน้าอย่างพอใจ
"ไม่ตรวจสอบหน่อยเหรอ?" จางซิ่วหลานถามอย่างสงสัย
"ไม่ต้อง มือฉันนี่แหละคือตาชั่ง ชั่งในมือไม่กี่ทีก็รู้ว่าทองบริสุทธิ์แค่ไหน หนักเท่าไหร่"
สีหน้าไอ้ดำเต็มไปด้วยความภูมิใจ ฝีมือแบบนี้ใครก็เลียนแบบไม่ได้ มันเป็นพรสวรรค์ติดตัวมาแต่กำเนิด