เห็นจางซิ่วหลานมาซื้อไอศกรีมแท่ง เจ้าของร้านก็ยิ้มพูดว่า "อยากได้ไอศกรีมแบบไหนก็หยิบเอาเองได้เลย"
เจ้าของร้านพิงอยู่ที่ประตูท่าทางเกียจคร้าน เขาไม่รู้สึกว่าการทำแบบนี้จะมีความผิดอะไร
เด็ก ๆ และผู้ปกครองหลายคนก็ได้รับการต้อนรับแบบนี้ อยากได้อะไรก็หยิบเอาเอง แล้วมาหาเขาจ่ายเงินก็พอ
จางซิ่วหลานส่งเงินให้เจ้าของร้าน แล้วหยิบไอศกรีมสี่แท่งมากำไว้ในมือ ทำท่าจะหันหลังเดินออกไป แต่จริง ๆ แล้วไอศกรีมหลุดออกจากมือเธอไป
ชายที่นั่งยอง ๆ สูบบุหรี่อยู่บนพื้นคอยสังเกตทุกการเคลื่อนไหวของจางซิ่วหลาน เขาไม่คิดเลยว่าจางซิ่วหลานจะซื้อไอศกรีมมาเพื่อขว้างใส่เขา
ชายคนนั้นยกมือขึ้นป้องกันโดยสัญชาตญาณ แต่เขาประเมินกำลังของจางซิ่วหลานผิดไป การที่เขายกมือขึ้นมาแบบนี้ ไม่เพียงแต่บุหรี่ในมือจะถูกปาใส่จนหลุด แต่ข้อมือยังถูกกระแทกหักอีกด้วย
ในขณะที่ชายคนนั้นตกใจและกรีดร้อง จางซิ่วหลานก็พุ่งเข้าใส่เขาราวกับเสือดาวหิมะ ยังไม่ทันที่อีกฝ่ายจะตั้งตัว จางซิ่วหลานก็จัดการล้มเขาได้แล้ว ยกมือขึ้นฟาดไปที่หัวของชายคนนั้น
หนึ่งหมัด! จางซิ่วหลานชกหมัดเดียวก็ทำให้ชายคนนั้นตาหลายเขียวสลบไสลไป
พอเจ้าของร้านวิ่งออกมาดู ก็เห็นจางซิ่วหลานลากชายคนนั้นไปที่มุมห้อง เขารีบตะโกนว่า
"แกทำอะไรเนี่ย? ฆ่าคนมันผิดกฎหมายนะ"
"หุบปาก โทรแจ้งตำรวจ" จางซิ่วหลานตะคอกเสียงต่ำ แล้วฉีกเสื้อนอกของชายคนนั้นออกให้เจ้าของร้านดูเอง
"ระเบิด!" เจ้าของร้านอ้าปากจะตะโกน แต่ถูกสายตาของจางซิ่วหลานขู่จนต้องหุบปากลง แล้วไม่พูดไม่จารีบหันหลังวิ่งออกไป
ไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้ว รีบไปโทรแจ้งตำรวจดีกว่า เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ