ฟูเหลียนเฉิงยืนอยู่ข้าง ๆ ยิ้ม ๆ ฟังแม่เฒ่ากับจางซิ่วหลานคุยกัน เขาเป็นผู้ฟังที่ดีมาก
พูดคุยหยอกล้อกันอยู่สองสามคำ เฉินซานเหนียงก็พาสามีเก่าไปร้านอาหารของรัฐ ตั้งแต่แยกบ้านกับลูกชายอกตัญญูทั้งหลาย เฉินซานเหนียงก็พาฟูเหลียนเฉิงไปกินข้าวนอกบ้านแทบจะทุกสามวัน
ชาติก่อนประหยัดมื้อเช้า ประหยัดมื้อเที่ยง เลี้ยงลูกทรพีกลุ่มหนึ่ง ชาตินี้เฉินซานเหนียงจะใช้เงินกับตัวเองกับสามีเก่าให้หมด ลูกทรพีพวกนั้นให้ไปตายซะ
อย่าหวังจะได้เงินเธอสักแดง!
ช่วงบ่ายตอนจางซิ่วหลานทำงาน รองผู้อำนวยการหลินก็มา เป็นคนมอบรางวัลให้จางซิ่วหลาน และมอบให้สำนักงานเขตชุมชนด้วย
คดีของฟูตงเซิ่งมีผลแล้ว ครอบครัวฟูตงเซิ่งหนีไปทางอุโมงค์ลับ แต่ก็หนีไม่รอด
ครอบครัวฟูตงเซิ่งทั้งหมดถูกจับได้ จากการสอบสวนพบว่าครอบครัวนี้ไม่มีใครดีเลย พวกเขาแอบอ้างตัวเป็นชาวญี่ปุ่นตลอดมา
ฟูตงเซิ่งกับเมียพาลูกชายสองคนลูกสาวหนึ่งคนส่งข้อมูลออกไปข้างนอกไม่น้อย ลูกทั้งสามคนไม่มีใครมีจุดจบที่ดี
ฟูตงเซิ่งกับเมียและลูกชายสองคนถูกประหารชีวิตทั้งหมด ลูกสาวคนเล็กก็ถูกตัดสินจำคุกยี่สิบปี
ในยุคที่ไม่มีกฎหมายเอาผิดคนในครอบครัวด้วย ยังถูกตัดสินจำคุกยี่สิบปีได้ ก็เห็นได้ว่าลูกสาวคนเล็กของพวกเขาก็ไม่ใช่คนดี ยังส่งข้อมูลลับออกไปไม่น้อย
ตอนรองผู้อำนวยการหลินประกาศคำตัดสิน ทุกคนฟังจนตะลึง คิดไม่ถึงว่าฟูตงเซิ่งกับเมียจะเลวขนาดนั้น ลูกแท้ ๆ ยังหลอกให้ทำชั่ว
ถ้าพวกเขามีเมตตาสักนิด ก็ไม่ให้ลูกทั้งสามคนมามีส่วนร่วม แถมลูกชายคนเล็กกับลูกสาวคนเล็กตอนนี้ยังเป็นนักเรียนมัธยมปลายอยู่เลย