เฟิงปินแอบเฝ้าดูอยู่หน้าประตูโรงเรียนประถมหลายวัน พอแน่ใจว่าจางซิ่วหลานจะมารับส่งเด็กๆ ด้วยตัวเองทุกวัน ก็คิดจะลงมือแบบเอาชีวิตแลกชีวิต
แต่ใครจะคิดว่าเฟิงปินยังไม่ทันได้ลงมือ ก็ถูกจางซิ่วหลานจับได้เสียก่อน ตัวเฟิงปินเองก็ไม่คิดว่าจางซิ่วหลานจะมีฝีมือเก่งกาจขนาดนั้น แค่ไอศกรีมแท่งเดียวก็สามารถฟาดมือเขาให้หักได้
สรุปคือเฟิงปินลงมือไม่สำเร็จ กลับถูกจับได้คาหนังคาเขา
เรื่องของเฟิงปินทำให้จางซิ่วหลานเข้าใจว่า เรื่องของฉินมู่ถึงแม้จะไม่ได้เปิดเผยต่อสาธารณะ แต่คนที่มีช่องทางรับข่าวสารก็ยังรู้อยู่ดี
เกรงว่าให้เด็กๆ เรียนต่อที่โรงเรียนประถมแห่งนี้ต่อไปจะอันตรายเกินไป
หรือว่าจะต้องให้พวกเขาย้ายโรงเรียน?
จางซิ่วหลานไม่แน่ใจ เธอคิดว่าเรื่องนี้ต้องปรึกษากับเด็กๆ ด้วย และต้องปรึกษากับคุณนายฉินด้วย
อีกอย่างที่พักปัจจุบันก็ไม่เหมาะ อีก courtyard หนึ่งอยู่กันหลายคน ถ้าดึงดูดพวกมิจฉาชีพเข้ามาแก้แค้นจริงๆ จะไม่กลายเป็นลากคนอื่นเดือดร้อนไปด้วยหรือ
จางซิ่วหลานคิดแล้วก็ปวดหัว มองรองผู้อำนวยการหลินถามว่า "คุณนายฉินรู้เรื่องนี้หรือยัง?"
"รู้แล้ว แจ้งรายละเอียดคดีไปแล้ว คุณนายฉินบอกว่ารอสายเธออยู่" รองผู้อำนวยการหลินกล่าว
จางซิ่วหลานฮัมรับ สาย borrowed โทรศัพท์ของสำนักงานรักษาความสงบโทรหาคุณนายฉิน เสียงเรียกเพิ่งดังครั้งเดียวก็รับสายทันที
"ฮัลโหล สวัสดีค่ะ"
"คุณป้าฉินคะ หนูซิ่วหลานเอง" จางซิ่วหลานกำโทรศัพท์แน่น "คดีคุณป้ารู้แล้วใช่ไหมคะ"
"รู้แล้ว มีบางอย่างที่คุยทางโทรศัพท์ไม่ชัด เย็นนี้เธอพาเด็กๆ มาที่เซียงซาน แล้วเราคุยกันตรงๆ ดีไหม?"