จางซิ่วหลานเห็นท่าทีของซุนต้าจู้ที่เปลี่ยนไปมาก่อนหน้านี้ จึงเกิดข้อสันนิษฐานกล้าหาญขึ้นมา
ในเมื่อนางข้ามเวลามาได้ ทำไมคนอื่นจะเกิดใหม่ไม่ได้เล่า?
ถ้าซุนต้าจู้เกิดใหม่โดยมีแค้นฝังลึกจริง ๆ การฝืนให้ซุนต้าจู้ออกไปแยกบ้านก็คงไม่ทำให้เกิดเรื่องถึงตายในตระกูลซุนจริง ๆ นี่มันไม่ดีเลย
กว่าจะเกิดใหม่ได้สักครั้ง เพื่อเรื่องที่ยังไม่เกิดขึ้นแล้วต้องเอาชีวิตไปเสี่ยง มันช่างไม่คุ้มเอาเสียเลย
เมื่อเกิดใหม่แล้ว ก็ต้องใช้ชีวิตให้แตกต่างออกไป ทำชีวิตเล็ก ๆ ของตัวเองให้ดี
พอว่างมือเมื่อไหร่ อยากจะแก้แค้นยังไงก็แก้แค้น แม้จะทำต่อหน้าไม่ได้ ก็ยังแก้แค้นลับ ๆ ได้ไม่ใช่หรือ?
เหมือนกับที่นาง แอบไปขโมยของกลางคืน ทำให้ตระกูลฉินสูญเสียทรัพย์สิน เสียขวัญกำลังใจไปด้วย เห็นพวกเขาต้องอยู่อย่างลำบากก็ชื่นใจไม่ใช่หรือ?
พอเรื่องเงียบลง ค่อยไปซุ่มตีหัว หรือไม่ก็วางยาพิษ แก้แค้นพวกตัวต้นเหตุทีละคน ก็ดีไม่ใช่หรือ?
เงื่อนไขคือต้องไม่กระทบชีวิตปกติ อย่าให้เจ้าหน้าที่รักษาความสงบสืบมาถึงตัวได้ จริง ๆ ไม่จำเป็นต้องเอาชีวิตตัวเองไปแลกกับพวกเลวทรามแบบนั้น
จางซิ่วหลานเป็นคนปากเก่ง คอยย้ำเตือนครอบครัวซุนหัวโตอยู่เรื่อย ๆ ว่าความปลอดภัยสำคัญที่สุด อะไรจะสำคัญเท่าชีวิตเล่า?
ผู้อำนวยการหวังก็ช่วยพูดเสริมไปด้วย พูดให้เรื่องดูร้ายแรงขึ้น จางซิ่วหลานกับผู้อำนวยการหวังประสานงานกันได้ดีมาก
บวกกับสายตาที่ราวกับจะกินคนของซุนต้าจู้ ในที่สุดซุนหัวโตก็ยอมพยักหน้าเห็นด้วยกับการแยกบ้าน แต่แยกบ้านได้ แต่ไม่แบ่งทรัพย์สิน