“หลินเสี่ยวอิง ฉันบอกเธอไว้เลย อยากหย่าไม่มีทาง เธอเกิดมาเป็นคนบ้านตระกูลจู ตายก็เป็นผีบ้านตระกูลจู!”
หลินนามสกุลเก่ายกมือข้างหนึ่งท้าวเอว อีกข้างชี้ไปที่หลินเสี่ยวอิง ท่าทางเหมือนกาน้ำชา กระโดดไปกระโดดมาน่าขำฉิบหาย
เผชิญกับการข่มขู่ หลินเสี่ยวอิงในอดีตอาจจะกลัว แต่คนที่ตายมาแล้วครั้งหนึ่ง หลินเสี่ยวอิงรู้ดีว่าสถานการณ์ข้างหน้าจะเป็นยังไง ตอนนี้เธอไม่กลัวแม้แต่น้อย
หลินเสี่ยวอิงตอนนี้แค่อยากหย่า แล้วใช้ความจำชาติก่อนร่ำรวย มีชีวิตที่มีความสุข
ไม่อยากไปยุ่งกับคนเลวเลยสักนิด มีเวลามัวไปยุ่งไม่เท่าไหร่ หาเงินดีกว่า พอมีเงินแล้วยังจะกลัวจ้างคนที่แย่กว่าไปจัดการคนเลวไม่ได้หรือ?
หลินเสี่ยวอิงมีหลักประกันในใจ เลยข่มขู่กลับไปทางหลินนามสกุลเก่า
“เหอะ เอางั้นก็ได้ งั้นก็ตายด้วยกันไปเลย ดูสิว่าฉันจะเอาหนูยาไปส่งให้ทั้งบ้านเธอไปพบยมบาลไหม”
พูดจบหลินเสี่ยวอิงก็เหลือบตาไปทางห้องครัว เหมือนกำลังหาโอกาสวางยาพิษหนู
แค่ประโยคเดียวก็ทำเอาหลินนามสกุลเก่าพูดคำหยาบไม่ออก เพราะดูจากความบ้าคลั่งของหลินเสี่ยวอิงวันนี้แล้ว ไม่แน่ว่าอาจจะกล้าวางยาพิษหนูจริง ๆ
หลินเสี่ยวอิงชีวิตต่ำต้อย ไม่กลัวตาย แต่หลินนามสกุลเก่ากลัวตาย หลินนามสกุลเก่ารู้สึกว่ายังใช้ชีวิตดี ๆ ได้ไม่พอ ไม่อยากตายโหง
แต่ถ้าจะให้ยอมแพ้แบบนี้ หลินนามสกุลเก่าก็ไม่ยอม หันไปทางพี่หม่าและป้าหวง เริ่มระบายความทุกข์