จางซิ่วหลานรู้ดีว่าเมล็ดแตงโมกับขนมอาจไม่ทำให้พวกป้าๆ นางๆ รู้สึกตื่นเต้น แต่เงินสิบหยวนน่ะ เอาชนะใจคนได้จริงๆ
แนะนำบ้านหลังหนึ่งก็แค่เอ่ยปากกับเดินขาไปหน่อยเท่านั้นเอง
ปกติก็นั่งคุยกันอยู่หน้าตรอกอยู่แล้ว เผลอๆ ถามข่าวเรื่องบ้านไปด้วย ก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไรเลยใช่ไหมล่ะ?
จางซิ่วหลานกลับมาถึงสำนักงานเขตชุมชน พอดีกับเวลาเริ่มงานพอดี เธอยังคงเข้าทำงานตรงเวลาเหมือนเคย
งานช่วงบ่ายไม่มาก พอใกล้เวลาเลิกงาน จางซิ่วหลานคิดว่าวันนี้คงเลิกงานได้อย่างราบรื่น แต่ไม่คิดว่าในลานบ้านหมายเลข 7 จะมีเรื่องสนุกเกิดขึ้น
จางซิ่วหลานฟังคำพูดของป้าแล้ว ความตกใจบนใบหน้ายังไม่จางหายไปนาน นี่มันเจอคนแกร่งเข้าให้แล้วนี่นา
ใครจะคิดว่าจูต้าไห่ส่งมอบเงินเดือนไปสองในสามแล้ว เมียน้อยยังกล้าหน้าด้านตามมาถึงบ้าน ใครจะไปเชื่อ?
แม้แต่ในศตวรรษที่ 21 เมียน้อยที่กล้าตามมาถึงบ้านก็ยังมีไม่มาก แล้วนี่มันยุค 80 นะ
"สวรรค์ล่มแผ่นดินพลิก!" พี่หม่าตบโต๊ะอย่างโกรธจัด "ซิ่วหลานเอ๊ย เราไปดูตัวเมียน้อยนั่นด้วยกันเถอะ"
"ได้สิ ไปๆ ฉันก็อยากเห็นเหมือนกันว่ามีเมียน้อยที่ไหนมาหยิ่งยโสได้ขนาดนั้น"
จางซิ่วหลานปัดรอยยับบนเสื้อผ้า คว้ากระเป๋าเดินออกไปทันที อยากรู้อยากเห็นจริงๆ
ป้าที่มาส่งข่าวหัวเราะคิกคัก เดินตามข้างๆ ทั้งสองคน พลางเล่าไปด้วยว่า "พวกเธอยังไม่รู้เลยว่าเมียน้อยนั่นหน้าตาดีขนาดไหน"
"หน้าใหญ่ ก้นใหญ่ เห็นแล้วรู้เลยว่าลูกดก แต่เสียดายที่ถูกจูต้าไห่ทำลายซะ"
"ถ้าได้แต่งกับผู้ชายปกติ คงต้องมีลูกสักสามสี่ห้าหกคนแน่นอน"
จางซิ่วหลานฟังแล้วอ้าปากค้าง จะชมผู้หญิงแบบนี้ก็ได้ด้วยเหรอ?