เกิดใหม่ยุคแปดศูนย์ เลี้ยงลูกพลางสอดรู้เรื่องชาวบ้าน

ตอนที่ 164 ฉันก็เลยรู้สึกว่างานของเรามีความหมาย

7 นาที· 1.5K คำ

พูดถึงชายแก่นั่น คนคนนั้นก็เป็นคนมีความสามารถจริง ชายแก่ชื่อหนิงซือไห่ ปีนี้ 38 ปี เป็นรองผู้อำนวยการโรงงานอาหารดาวแดง

รองผู้อำนวยการโรงงานอายุ 38 ปี ใครเห็นก็ต้องพูดว่าไปได้สวย ถึงแม้จะตายเมียไป แต่คนที่อยากแต่งกับหนิงซือไห่ก็ไม่น้อย

แต่คนอย่างหนิงซือไห่ชอบคนอายุน้อย อายุเกินยี่สิบเขาไม่แต่ง

หนิงซือไห่กับหนิงไห่ถึงแม้จะนามสกุลเดียวกัน แต่ก็ไม่ใช่ญาติกัน สองคนรู้จักกันก็เป็นเรื่องบังเอิญ

หนิงซือไห่กับโจวจี้หงเป็นเพื่อนร่วมเรียน พอเจอกันโดยบังเอิญก็เลยยืนคุยกันสองสามประโยคข้างถนน ตอนนั้นหนิงไห่อยู่ด้วย

พอได้ยินว่าหนิงซือไห่เป็นรองผู้อำนวยการโรงงาน หนิงไห่ก็เกิดความคิด เขาอยากคบหากับหนิงซือไห่ ก็เลยสืบถามงานอดิเรกของหนิงซือไห่

ผู้ชายนี่นา กินเหล้าด้วยกันสักยกก็เป็นพี่เป็นน้องกันได้แล้ว

หนิงไห่ก็เป็นคนคิดลึก พูดจาคล่องแคล่ว กินเหล้าด้วยกันยกเดียวไม่เพียงแต่จะรู้เรื่องที่หนิงซือไห่เปิดเผยออกมาได้เกือบหมด ยังคาดเดาความคิดของหนิงซือไห่ได้ใกล้เคียงอีกด้วย

พอรู้ว่าหนิงซือไห่อยากแต่งเมียอายุน้อยและว่านอนสอนง่าย หนิงไห่ก็นึกถึงหวังซิ่วหยิง ถ้าติดดองนี้ได้ ก็ถือว่าครอบครัวเขาได้กำไร

ดังนั้น หนิงไห่ก็เลยยุยงให้โจวจี้หงยกหวังซิ่วหยิงให้แต่งกับหนิงซือไห่ ให้หนิงซือไห่ช่วยหางานให้ลูกสองคนของหนิงไห่

หนิงซือไห่ว่าเรื่องนี้ทำได้ ส่วนเรื่องหางานให้ไม่ต้องรีบ ขอแค่ได้ตัวคนก่อน

พอได้ตัวคนมาแล้ว ก็แล้วแต่เขาจะว่าไง!

เรื่องเลยตกลงกันได้ ค่าสินสอดให้ 666 หยวน แถมอีกสามอย่างกับหนึ่งเสียง เห็นได้ชัดว่าหนิงซือไห่ไม่ใช่คนจน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป