บทที่ 8 ดูตัว
“แกคลานออกมาจากท้องฉัน ฉันจะไม่รู้หรือว่าแกคิดอะไรอยู่?” โหวกุ้ยหลานเห็นลูกสาวคนที่สองกำลังจะเดินออกไป ก็อดขึ้นเสียงไม่ได้ ในใจทั้งโกรธทั้งเสียดายที่ลูกไม่รู้จักปรับตัว ไม่รู้ว่าความหยิ่งทระนงของชิงอวี้ได้มาจากใคร พี่น้องสามคน ทำไมมีแค่เธอที่ดื้อรั้นนัก แกหน้าตาดีก็จริง แต่ก็อย่าคิดว่าตัวเองสูงส่งจนไม่เห็นหัวใครสิ สาวบ้านนาคนหนึ่งอย่างแกจะหวังหาคนแบบไหนกัน?
“ฉันก็ต้องหาคนที่ฉันถูกใจสิ ไม่อย่างนั้นต่อให้เป็นราชาสวรรค์ฉันก็ไม่แต่ง!” ชิงอวี้ตอบแม่อย่างไม่ลังเล
โหวกุ้ยหลานถูกลูกสาวย้อนจนพูดไม่ออก ได้แต่หวังในใจว่าหลานชายทางบ้านเดิมของเถียนชุ่ยจะถูกใจลูกสาว อย่าให้ไม่สำเร็จอีกเลย
ชิงชิงที่อยู่ในครัวได้ยินแม่กับพี่สาวคนที่สองพูดกันเสียงสูงเสียงต่ำ ก็อดถอนใจในใจไม่ได้ ทำไมพอผู้หญิงโตขึ้นถึงหนีเรื่องแต่งงานไม่พ้นเสียที เธอยัดฟืนเข้าเตา เปลวไฟสีแดงเลียหม้อดำใบใหญ่ แล้วก็นึกถึงเพื่อนสนิทอย่างหลี่ตานหยาง อายุเท่ากันแท้ ๆ แต่ตานหยางมีบ้านสามีแล้ว ส่วนเธอก็เลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องดูตัวหาคู่ คิดแล้วหยางชิงชิงก็รู้สึกสับสน ไม่รู้ว่าอนาคตของตัวเองจะเป็นอย่างไร
หยางชิงชิงเป็นลูกคนเล็กของบ้าน มีพี่สาวสองคน พี่สาวคนที่สองไปดูตัวมาหลายครั้งก็ไม่สำเร็จ เพราะมีพี่สาวคอยยืนขวางอยู่ข้างหน้า ชิงชิงจึงยังไม่ต้องร้อนใจ เธอยิ้มบาง ๆ อย่างไรเสียพี่สาวคนที่สองยังไม่มีบ้านสามี คิวของเธอก็ยังมาไม่ถึง
เช้าวันถัดมา เดิมทีคนทั้งบ้านทั้งสี่คนต้องตื่นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่างไปเกี่ยวข้าวสาลีที่นา แต่ชิงอวี้มีภารกิจสำคัญ วันนี้เธอต้องไปดูตัว โหวกุ้ยหลานไม่วางใจ จึงกำชับลูกสาวคนที่สองซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าห้ามตัดสินคนจากหน้าตาเด็ดขาด