บทที่ 25 ฉันจะให้อภัยคุณแค่ครั้งนี้
แม่เซี่ยวเฉิงเกลี้ยกล่อมญาติฝ่ายสามีได้แล้ว แต่ลูกสะใภ้กลับปลอบยาก เสี่ยวฟางขังตัวเองอยู่ในห้อง กลัดกลุ้มใจเพียงลำพัง แม่เซี่ยวเฉิงเรียกอยู่หน้าประตูก็ไม่ยอมเปิด
“พี่สะใภ้ ช่วงสองสามวันนี้คงต้องรบกวนพี่ช่วยเกลี้ยกล่อมเสี่ยวฟางอีกหน่อยนะคะ ไม่ใช่เพื่ออะไรหรอกค่ะ เพื่ออิ๋งอิ๋งของเราก็ยังดี”
“เฮ้อ รู้แล้ว ๆ ลูกสาวคนนี้อารมณ์ร้อน เดี๋ยวฉันค่อย ๆ ปลอบเธอเอง” คุณนายเสี่ยวฟางเป็นห่วงลูกสาวอยู่ในใจ เธอไม่โกรธญาติฝ่ายสามี ไม่โกรธลูกเขย แต่กลับเกลียดหญิงแพศยาที่รังแกลูกสาวตัวเองอย่างหยางชิงอวี้ ทำไมถึงได้เนรคุณและหน้าด้านขนาดนี้นะ ผู้หญิงหาครอบครัวสามีดี ๆ ไม่ใช่เรื่องง่าย ยิ่งมีแม่สามีดี ๆ ยิ่งยากเข้าไปใหญ่ ตลอดสองปีที่เสี่ยวฟางแต่งงานไป ทางนั้นก็คอยปกป้องดูแลเธอทุกเรื่อง ลูกเขยก็เป็นคนดี แม่สามีเขาไล่หญิงแพศยาคนนั้นไปแล้ว เธอยังจะพูดอะไรได้อีก ทำได้เพียงเกลี้ยกล่อมให้ลูกสาวกลืนความคับแค้นใจลงไป แล้วใช้ชีวิตต่อ อย่าทะเลาะกันจนถึงขั้นหย่าร้างเพราะเรื่องนี้เลย คนอย่างเซี่ยวเฉิงหาไม่ยาก แต่เสี่ยวฟางน่ะหายาก
เรื่องแบบนี้เป็นความอัปยศอย่างใหญ่หลวงสำหรับผู้หญิงทุกคน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเถียนเสี่ยวฟาง ผู้หญิงมีการศึกษาและมีงานทำอย่างเธอ สามีที่ดูสุภาพเรียบร้อยกลับไปพัวพันกับสาวใช้ นี่ไม่ใช่การหยามเกียรติแล้วจะเป็นอะไรได้อีก เถียนเสี่ยวฟางถูกกระทบกระเทือนอย่างหนัก ที่แท้บนโลกนี้ก็ไม่มีสิ่งที่เรียกว่าความรัก มีแต่ความคิดเปลี่ยนใจง่ายและความสุขทางกายเท่านั้น! ภายใต้รูปลักษณ์ที่ดูสง่างามกลับซ่อนจิตใจอันสกปรกไว้!
เถียนเสี่ยวฟางขังตัวเองอยู่ในห้อง ไม่ว่าใครจะเรียกก็ไม่ยอมเปิดประตู คุณนายเสี่ยวฟางจึงให้ญาติฝ่ายสามีกลับไปก่อน ส่วนแม่เซี่ยวเฉิงก็พาอิ๋งอิ๋งกลับไปด้วย เพื่อให้ลูกสะใภ้ได้พักผ่อนเต็มที่