เสิ่นเยี่ยนไม่ได้คิดถึงเรื่องผลกำไรมากนัก แต่พูดถึงความคิดที่แท้จริงของตัวเองออกมา
“ก่อนอื่น ผมขอขอบคุณบรรดาผู้นำที่เข้าร่วมประชุมทุกท่าน ที่ให้การสนับสนุนหนิงเยี่ยนแคปิตอลของเรา
แนวคิดการลงทุนโดยรวมของเราสำหรับแหล่งท่องเที่ยวจิ่วเหลียน คือไม่มุ่งหวังผลกำไรในระยะสั้น แต่ให้ความสำคัญกับการสร้างงานในท้องถิ่นและยกระดับความเป็นอยู่ของประชาชนเป็นหลัก เราตั้งใจจะพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวเพื่อการพักผ่อนที่มีเอกลักษณ์และเติบโตได้อย่างยั่งยืน
แผนงานโดยละเอียดมีอยู่ 3 ข้อ
ข้อแรก เราไม่ได้พัฒนาแหล่งท่องเที่ยวแห่งนี้เพื่อมุ่งทำกำไร ดังนั้นเส้นทางท่องเที่ยวหลักของแหล่งท่องเที่ยว ซึ่งก็คือหุบเขาใบไม้แดง จะเปิดให้เข้าชมฟรีตลอดไป เพื่อดึงดูดผู้คนให้มาเที่ยวและจับจ่ายใช้สอยมากขึ้น
ข้อสอง เราจะทำแค่การท่องเที่ยวชมใบไม้แดงอย่างเดียวไม่ได้ ต้องพัฒนาให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวและพักผ่อนได้ตลอดทั้ง 4 ฤดู ทั้งลานสกีและรีสอร์ตน้ำพุร้อนจึงต้องอยู่ในแผนการพัฒนาระยะแรก
ข้อสาม จัดการแข่งขันและกิจกรรมต่าง ๆ เช่น การขับรถออฟโรดข้ามเส้นทาง การปั่นจักรยานขึ้นเขาบนถนน และการวิ่งมาราธอนบนภูเขา เพื่อสร้างจุดเด่นให้การท่องเที่ยว”
“แปะ ๆ ๆ ๆ...” หลังฟังจบ อาหมิงก็อดตื่นเต้นไม่ไหว เป็นคนแรกที่ปรบมือขึ้นมา
“แปะ ๆ ๆ ๆ... แปะ ๆ ๆ ๆ...” ทุกคนต่างพากันปรบมือตาม
คุณหวังมีสีหน้าเห็นด้วยอย่างยิ่ง “ไม่นึกเลยว่าคุณเสิ่นจะเข้าใจเรื่องแหล่งท่องเที่ยวได้ลึกซึ้งขนาดนี้ ทั้งที่ยังอายุน้อย การลงทุนของทางอำเภอเราถือว่าเจอหุ้นส่วนในฝันแล้ว บริษัทที่ร่วมทุนกันนี้ พวกเราลงทุนแน่นอน”
หัวหน้าแผนกต่าง ๆ เสนอข้อแนะนำเพิ่มเติมเกี่ยวกับการวางแผนและก่อสร้างแหล่งท่องเที่ยว รวมถึงการขออนุมัติและการตรวจสอบ