หลังทานมื้อเย็นเสร็จ เสิ่นเยี่ยนขับรถพาฉินเยว่ไปยังศูนย์อาบน้ำขนาดใหญ่ยักษ์ที่เขาเคยมากับลู่เจียหนิงครั้งก่อน
ทั้งอาบน้ำ แช่น้ำ อบไอน้ำ และขัดตัวครบทุกขั้นตอนแล้ว ทั้งสองก็เข้าไปนวดในห้องส่วนตัว
แม้บรรยากาศที่นี่จะสู้ห้องสปาส่วนตัวของนครเซี่ยงไฮ้ 101 ไม่ได้ แต่พนักงานนวดมีความชำนาญและประสบการณ์สูง ควบคุมน้ำหนักมือได้พอดีทุกจังหวะ
ตลอดช่วงเวลาที่อยู่ที่นั่น ทั้งสองผ่อนคลายกันเต็มที่ หลับตาพักผ่อน ดื่มด่ำกับการนวดที่ช่วยคลายความเมื่อยล้าอย่างเงียบ ๆ ไม่มีใครพยายามหาเรื่องมาคุยหรือพูดจาเอาใจใส่กัน มีเพียงเสียงดนตรีคลอเบา ๆ ไหลเอื่อยอยู่ในห้อง บรรยากาศสงบและผ่อนคลาย
เมื่อนวดเสร็จ ทั้งตัวก็รู้สึกปลอดโปร่งและเบาสบาย เสิ่นเยี่ยนให้พนักงานชงชาต้าหงเผาหนึ่งกา กลิ่นชาหอมกรุ่นอบอวลไปทั่วห้องในพริบตา
ชาร้อนอุ่น ๆ ไหลลงคอ ความอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย ร่างที่เพิ่งคลายความตึงเครียดพลันรู้สึกเกียจคร้านและสบายยิ่งขึ้น
ฉินเยว่ยกถ้วยชาขึ้น “ผมขอใช้ชาแทนเหล้า ขอขอบคุณน้องชายก่อนที่ลงทุนให้บริษัทของเรา”
เสิ่นเยี่ยนเอนกายพิงหมอนอิงอย่างสบาย ๆ แล้วยกถ้วยขึ้นชน “พี่ฉิน ยังจะเกรงใจกันอีกหรือ ผมเชื่อว่าในอนาคตบริษัทของเราจะเป็นแหล่งกำไรหลักของผม”
ฉินเยว่ทอดมองชายหนุ่มผู้เปี่ยมความมั่นใจ ก่อนจะอดถามสิ่งที่สงสัยที่สุดในใจไม่ได้
“พูดตามตรง ผมสงสัยมาตลอด ในสัญญาการลงทุนของคุณกลับไม่มีเงื่อนไขเดิมพันผลประกอบการที่บังคับใช้จริงแม้แต่ข้อเดียว”
เสิ่นเยี่ยนยิ้ม “ถามแบบนี้ ไม่กลัวผมเพิ่มเงื่อนไขเดิมพันเข้าไปหรือครับ?”