“ไม่มากหรอก คูปองนมผงหายาก ต้องค่อย ๆ เก็บสะสมไว้ก่อน ถ้าพอถึงวันที่เด็กเกิดมาแล้วยังไม่พอ ตอนนั้นฉันค่อยคิดหาทางอีกที”
ตอนแรกเขาเองก็ไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้
จนกระทั่งวันนี้ตอนไปเยี่ยมจินเป่าที่โรงพยาบาลประจำเมือง ได้เจอกับป้ายซุ่ยผู้เฒ่า ท่านพูดขึ้นมาประโยคหนึ่ง
ไม่ว่าต่อไปจะได้ใช้คูปองนมผงหรือไม่ เตรียมเก็บไว้ล่วงหน้าสักหน่อยย่อมดีกว่า เพราะต่อไปที่บ้านจะมีเด็กถึงสองคน
เขาคิดดูแล้วก็เห็นว่าถูกต้อง หลังออกจากโรงพยาบาลประจำเมือง เขาไม่ได้แวะไปที่อื่น แต่ฝากคนไปช่วยสืบหาคูปองนมผงโดยเฉพาะ
สวีซุ่ยชะงักเล็กน้อย รับคูปองนมผงมาเปิดดู
“อืม ควรเตรียมไว้ล่วงหน้าจริง ๆ พอถึงเวลาต้องใช้ จะได้ไม่ลนลาน”
“งั้นเรื่องนี้ก็ฝากคุณจัดการนะ”
ต้องบอกว่า สิ่งหนึ่งที่เธอชอบในตัวผู้ชายคนนี้ก็คือ เขามักลงมือทำเรื่องจริงจัง พูดแล้วทำได้จริง ทั้งน่าเชื่อถือและมั่นคง
ไม่เหมือนผู้ชายบางคนที่เอาแต่พูดว่ารักและเป็นห่วงเธอ แต่พูดจบแล้วก็ไม่เห็นจะทำอะไรที่แสดงถึงความรักหรือความห่วงใยอย่างแท้จริงสักอย่าง
ฉินหยุนโจวมองภรรยาที่กำลังตั้งครรภ์ ซึ่งกำลังยิ้มให้เขา แววตาเปี่ยมด้วยความรู้สึกพึงพอใจอันแสนประหลาดพลันเอ่อล้นขึ้นในใจ ชวนให้ลุ่มหลงจนยากจะถอนตัว
“ได้ ฉันจะจัดการให้เรียบร้อย”
เลี้ยงดูภรรยา เลี้ยงดูลูก และค้ำจุนครอบครัว
นี่เป็นหน้าที่ที่เขาควรรับผิดชอบในฐานะสามีและพ่ออยู่แล้ว
ต่อให้เธอไม่พูด เขาก็ไม่มีวันปล่อยให้ลูกของพวกเขาต้องหิวโหย