สวีซุ่ยยิ้ม “ขอบคุณค่ะพี่สะใภ้”
“ไม่เป็นไร หยุนโจวกับพี่หงที่บ้านเราเป็นสหายที่เคยเสี่ยงชีวิตช่วยกันมา” หลี่ซิ่วพูดยิ้ม ๆ
ทางฝั่งนั้น ชายสองคนเริ่มพูดคุยกัน ส่วนใหญ่เป็นเรื่องเกี่ยวกับกองทัพ
ส่วนหลี่ซิ่วกับสวีซุ่ยที่เพิ่งรู้จักกันไม่ถึงวัน ก็เริ่มพูดคุยกันเช่นกัน
คุยกันได้ไม่นาน ทั้งสองก็สนิทสนมกันอย่างรวดเร็ว
หลี่ซิ่วยิ่งมองน้องสะใภ้คนนี้ก็ยิ่งรู้สึกถูกชะตา
ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไร คำเรียกจาก “น้องสะใภ้” ก็เปลี่ยนเป็น “ซุ่ยซุ่ย” ไปเสียแล้ว
เรื่องแบบนี้จะเป็นไปได้ยังไง ต้องเป็นพวกนั้นพูดเหลวไหล ใส่ร้ายชื่อเสียงของท่านผู้หญิงวัยสาวคนนี้แน่ ๆ
หลี่ซิ่วจับมือสวีซุ่ยไว้ พลางเหลือบมองฉินหยุนโจวที่กำลังคุยกับสามีของตนอยู่ “ซุ่ยซุ่ย เธอกับหยุนโจวไม่ค่อยสนิทกันหรือเปล่า”
เธอผ่านเรื่องพวกนี้มาก่อน
เธอย่อมรู้ว่าคู่สามีภรรยาข้าวใหม่ปลามันที่เพิ่งแต่งงานและกำลังรักกันหวานชื่นเป็นอย่างไร
สองคนนี้ดูเหมือนจะเข้ากันได้ดี แต่เอาเข้าจริงกลับไม่เหมือนสามีภรรยากันเลยสักนิด กลับเหมือนคนแปลกหน้าสองคนที่เพิ่งรู้จักกันไม่นานมากกว่า
สวีซุ่ยชะงักเล็กน้อย ไม่คิดว่าจะถูกมองออกได้ง่ายดายขนาดนี้
“พี่สะใภ้คะ ฉันกับหยุนโจวเพิ่งมาอยู่ด้วยกันได้ไม่นานค่ะ”
นับตั้งแต่พวกเขามีความสัมพันธ์กันจนถึงตอนนี้ ก็ยังไม่ถึงสามเดือน
ตลอดสามเดือนนี้ พวกเขาไม่ได้อยู่ด้วยกันตลอดเวลา จะไม่ค่อยสนิทกันก็เป็นเรื่องปกติ
หลี่ซิ่วคิดดูแล้วก็เห็นด้วย ก่อนหน้านี้ซุ่ยซุ่ยเป็นคู่หมั้นของกู้ซู ส่วนกู้ซูกับหยุนโจวก็เป็นพี่น้องร่วมสาบานกัน ถ้าสองคนนี้สนิทกันขึ้นมา ไม่เท่ากับเป็นการยืนยันว่าหยุนโจวแย่งคู่หมั้นของพี่น้องไปหรอกหรือ