อีกด้านหนึ่ง ฉินหยุนโจวเดินตามลูกชายไปซื้อไก่ เป็ด และปลา
ก่อนจะแยกกัน เขากับสวีซุ่ยตกลงกันแล้วว่าจะไม่เข้าไปยุ่งกับสิ่งที่เด็ก ๆ ทำ
พูดตามตรง เขาไม่ได้กังวลเรื่องลูกสาวเท่าไรนัก กลับเป็นห่วงลูกชายมากกว่า
เพราะเหยียนเหยียนพูดน้อย เด็กคนนี้เงียบเกินไป บางครั้งแม้แต่พวกเขาที่เป็นพ่อแม่ก็ยังเดาไม่ออกว่าเด็กกำลังคิดอะไรอยู่
แต่ความจริงพิสูจน์แล้วว่าฉินหยุนโจวกังวลมากเกินไป
เหยียนเหยียนพูดน้อย ไม่ได้แปลว่าพูดไม่เป็น เขาหน้าตาดี ว่านอนสอนง่าย น่ารัก แก้มขาวนุ่มนิ่มน่าฟัด ขนตาก็ยาวและหนา
ใบหน้าเล็ก ๆ ของเขามักเคร่งขรึมจริงจังอยู่เสมอ มีความจริงจังอย่างบอกไม่ถูก ทำให้คนอดมองเด็กคนนี้ไม่ได้ และเผลอเอ็นดูขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
ดังนั้นการที่เหยียนเหยียนไปซื้อไก่เป็ดกับยายป้านางในหมู่บ้านจึงราบรื่นไม่แพ้กัน แม้คิดเลขไม่เร็วเท่าเยาเยา แต่ก็แม่นยำ ไม่เคยผิดพลาดเลยสักครั้ง
ฉินหยุนโจวเดินตามลูกชายไป มือหิ้วไก่เป็ด มองทุกอย่างอยู่เงียบ ๆ ในที่สุดใจก็คลายกังวลลงได้
เด็กคนนี้หน้าตาเหมือนเขา แต่ระหว่างคิ้วและดวงตากลับมีส่วนคล้ายสวีเฟย น้องชายของสวีซุ่ยอยู่หลายส่วน
บางครั้งเมื่อมองลูกชาย เขาก็มักนึกถึงช่วงเวลาที่เคยสอนหนังสือน้องชายภรรยาโดยไม่รู้ตัว
ในใจก็อดเป็นห่วงไม่ได้ กลัวว่าเด็กคนนี้จะเหมือนลุง