ลูก… นี่คือลูกของพวกเขา
……
อีกฟากหนึ่ง ที่ตระกูลฉิน
แต่เช้าตรู่ ตู้เหมยก็ลุกขึ้นมาทำอาหารเช้าแล้ว
นับตั้งแต่วันที่สวีซุ่ยเข้าโรงพยาบาล เธอก็ถือว่าเริ่มทำงานอย่างเป็นทางการ ที่โรงพยาบาลมีฉินหยุนโจวคอยเฝ้าดูแลอยู่ตลอด เธอจึงไม่ได้พักอยู่ที่นั่น อย่างไรเสียชายหญิงก็มีความแตกต่างกัน
ดังนั้นตู้เหมยจึงรับหน้าที่ทำอาหารสามมื้อทุกวัน แล้วนำไปส่งให้พวกเขาที่ห้องพักคนไข้ในโรงพยาบาล
เพื่อจะได้ดูแลคุณแม่หลังคลอดและเด็กแรกเกิดให้ดียิ่งขึ้น เธอยังไปเรียนรู้จากคนที่มีประสบการณ์อยู่หนึ่งถึงสองเดือน ตั้งแต่อาหารการกินไปจนถึงรายละเอียดปลีกย่อย เธอตั้งใจเรียนรู้ไม่น้อย
ตอนนี้ก็พอจะมีประสบการณ์อยู่บ้างแล้ว
ยายฉินกวาดถนนเสร็จกลับมา ก็เห็นตู้เหมยกำลังยืนทำอาหารเช้าอยู่หน้าเตาทำอาหาร เธอเดินเข้าไปดูโจ๊กที่กำลังเคี่ยวอยู่บนเตา ไม่ใช่โจ๊กขาวธรรมดา ในนั้นใส่เนื้อสับลงไปด้วย เคี่ยวจนนุ่มละมุนและซึมซับรสชาติ หอมจนชวนให้น้ำลายสอ
เนื้อนี่ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเป็นฉินหยุนโจวที่สงสารภรรยา ไปหาคูปองเนื้อมาอีกแล้ว แล้วฝากคนอื่นช่วยซื้อให้
“เซี่ยวเหมย ตั้งใจทำงานให้ดี อย่าทำให้พี่สะใภ้ลูกผู้ดองค์สองกับคนอื่นผิดหวังในตัวเธอล่ะ”
หลังจากอยู่ร่วมกันมานานขนาดนี้ เรื่องที่สวีซุ่ยแอบเตรียมตัวสอบอยู่ในห้อง ยายฉินก็ใช่ว่าจะไม่สังเกตเห็น ไม่ใช่แค่เธอที่สังเกตเห็น คนอื่น ๆ ในตระกูลฉินก็พอจะรู้สึกได้ไม่มากก็น้อย เพียงแต่ไม่รู้ว่าสวีซุ่ยกำลังเตรียมสอบอะไรอยู่เท่านั้น
เธอเองก็แค่บังเอิญได้ยินมาหนึ่งสองประโยค เรื่องนี้ยังไม่แน่นอน