กู้หยุนโจวเหลือบมองสวีซุ่ยแวบหนึ่ง เหมือนจะแปลกใจอยู่บ้าง หลังจากเงียบไปครู่หนึ่งเขาถึงเอ่ยปากว่า "ได้ แต่เวลาอาจจะกระชั้นชิดหน่อย เฟอร์นิเจอร์บางชิ้นเกรงว่าคงหาซื้อมาได้ไม่ครบในเร็ววัน"
สวีซุ่ยส่ายหน้า "เรื่องนั้นไม่มีปัญหาอะไรค่ะ ไม่รีบร้อน"
"อ้อใช่ ช่วงนี้คุณอยู่แต่ในหน่วยทหารมาตลอดเลยหรือเปล่าคะ"
กู้หยุนโจวไม่ได้ตอบ "คุณถามแบบนี้ทำไม"
ภารกิจบางอย่างเป็นความลับ บอกไม่ได้
สวีซุ่ยเม้มริมฝีปาก "ฉันฝันนะคะ ฝันว่าหลังจากเราแต่งงานกัน คุณออกภารกิจแล้วขาหัก อาการสาหัสมาก ถึงขั้นเกือบเอาชีวิตไม่รอด ต้องกลับมาพักฟื้นที่บ้าน"
"ถ้าคุณต้องออกภารกิจ ระวังตัวให้มากหน่อยก็ดีนะคะ"
ในนิยายย้อนยุคเล่มนั้น กู้หยุนโจวไม่ใช่ตัวเอก จะมีเขียนถึงก็ต่อเมื่อเอ่ยถึงแสงจันทร์ขาวอย่างเจ้าของร่างเดิมของเธอ ถึงจะเขียนถึงกู้หยุนโจวไปด้วย หรือไม่ก็ตอนเขียนถึงพี่น้องที่เคยทรยศฉินซู ก็จะมีการพูดถึงกู้หยุนโจวอย่างเด่นชัดสักสองสามประโยค
ส่วนเรื่องที่กู้หยุนโจวขาพิการเพราะออกภารกิจหลังแต่งงาน ในหนังสือก็แค่เอ่ยถึงคร่าวๆ ประโยคเดียว
สวีซุ่ยทำได้มากที่สุดก็เท่านี้ เพราะยังไงต่อไปในภายภาคหน้าทั้งสองคนก็ต้องอยู่ด้วยกัน ถ้าเขาเกิดเรื่องขึ้นมา เธอเองก็ต้องได้รับผลกระทบ
"คุณได้ยินใครพูดอะไรมารึเปล่า" กู้หยุนโจวดวงตาดำขลับจับจ้องหญิงสาวตรงหน้าอย่างพินิจพิเคราะห์
เขายังไม่มีภารกิจเร่งด่วนอะไรในตอนนี้ แต่ถ้าดูตามเวลา หลังแต่งงานไม่นานก็จะมีภารกิจหนึ่งจริงๆ
ทว่าภารกิจนั้นไม่ได้อันตรายมากถึงขนาดนั้น และเป็นไปไม่ได้เลยที่จะถึงขั้นขาหัก