เดิมทีพวกเขาก็เป็นสามีภรรยากันอย่างถูกต้องตามกฎหมาย มีลูกด้วยกันแล้วด้วย อนาคตก็ตั้งใจจะใช้ชีวิตร่วมกันให้ดี
เธอไม่ได้รังเกียจฉินหยุนโจว ยิ่งได้อยู่ด้วยกันมาหลายวัน เธอก็ยิ่งสัมผัสได้ถึงความเอาใจใส่และความรอบคอบที่ผู้ชายคนนี้มีให้
ไม่มีอะไรว่าได้หรือไม่ได้หรอก อย่างไรเสียร่างกายของเธอก็ถูกฉินหยุนโจวเห็นจนหมดเปลือกไปตั้งแต่วันแรกที่เธอมาอยู่ในยุคนี้แล้ว
ฉินหยุนโจวยังคงประหลาดใจอยู่บ้าง เขาคิดว่า... คิดว่าสวีซุ่ยน่าจะอยากให้คนอื่นช่วยเธอมากกว่า
ไม่คิดเลยว่าเธอจะปฏิเสธคนอื่น แล้วให้เขาช่วยแทน
ไม่นาน ประตูห้องก็ปิดลงจากด้านใน
ฤดูหนาวอากาศหนาว เสื้อผ้าจึงมีหลายชั้น ต้องห่อตัวเสียมิดชิด แม้จะอบอุ่น แต่เวลาถอดก็ไม่ง่ายเลย โดยเฉพาะผู้หญิงที่ตั้งท้องอย่างสวีซุ่ย ซึ่งครรภ์เริ่มโตแล้ว ยิ่งไม่สะดวกเข้าไปใหญ่
ในเมื่อเรียกเขาเข้ามาช่วยแล้ว
สวีซุ่ยก็ไม่มัวเหนียมอายอีก เธอกวักมือเรียกเขามาหา ก่อนหันไปพูดกับฉินหยุนโจวว่า “มาช่วยฉันถอดเสื้อหน่อย”
มีคนช่วยย่อมทำอะไรได้ง่ายกว่า หากยังชักช้าไปกว่านี้ น้ำอาบคงเย็นหมดพอดี
ภายในห้องแคบเงียบสงัด ใต้แสงไฟสลัวสีเหลืองนวล
สวีซุ่ยวางท่าทางเป็นธรรมชาติ เปิดเผย ไม่ได้เหนียมอายแม้แต่น้อย กลับเป็นฉินหยุนโจวต่างหากที่เริ่มทำตัวไม่ถูก ใบหูร้อนผ่าวราวกับถูกไฟลน
เมื่อนึกถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้
ร่างกายของฉินหยุนโจวก็ร้อนวูบวาบขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ แม้จะไม่เด่นชัดนัก แต่ความรู้สึกนั้นช่างทรมาน ทำให้เขากระสับกระส่ายไปทั้งตัว