สวีซุ่ยยิ้ม “คุณคิดอะไรอยู่ ฉันเตรียมของให้แม่กับย่าด้วยอยู่แล้ว”
นั่นเป็นแม่แท้ ๆ กับย่าแท้ ๆ ของเธอ แม้จะแต่งงานออกมาแล้ว แต่แม่ดีกับเธอมาก ส่วนย่าก็ไม่ได้ปฏิบัติต่อเธอแย่ แถมยังรักษาขาของฉินหยุนโจวให้หายดีอีกด้วย
เทศกาลไหน ๆ จะเตรียมของให้แต่ครอบครัวสามี โดยไม่เตรียมให้ครอบครัวเดิมของฝ่ายหญิงได้อย่างไร
“เหมือนกับที่ให้พ่อกับแม่ มีทั้งรองเท้ากับเงิน แล้วก็ของบำรุงสุขภาพอีกนิดหน่อย”
เธอเข้าใจหลักการแบ่งใจให้ครอบครัวสามีกับครอบครัวเดิมอย่างเท่าเทียมกันดี
ฉินหยุนโจวพยักหน้า “อย่างนั้นก็ดีแล้ว”
“หยุนโจว ซุ่ยซุ่ย มากินข้าวได้แล้ว” ยายฉินทำกับข้าวเสร็จตั้งนานแล้ว แต่เห็นสามีภรรยาคู่เล็กกำลังคุยกัน จึงไม่ได้เข้าไปรบกวน รอจนทั้งคู่คุยกันใกล้เสร็จแล้วค่อยมาเรียก
บนโต๊ะอาหาร
เมื่อเห็นว่ามื้อเย็นวันนี้มีซี่โครงตุ๋นด้วย
สวีซุ่ยกับฉินหยุนโจวต่างก็แปลกใจอยู่บ้าง มื้อกลางวันวันนี้ก็กินกันหรูหรามากพอแล้ว ไม่คิดว่ามื้อเย็นจะยังดีขนาดนี้
“คุณย่าคะ ซี่โครงนี่ได้มาจากไหนหรือคะ คงหาซื้อไม่ง่ายใช่ไหม”
อย่าดูถูกว่าซี่โครงมีเนื้อไม่มาก ของบำรุงร่างกายแบบนี้ปกติมีคนแย่งกันซื้อไม่รู้เท่าไร หากไม่มีเส้นสายก็ซื้อไม่ได้จริง ๆ
“ไม่มีอะไรหรอก ฉันไหว้วานเพื่อนเก่าที่สนิทกันให้ช่วยหา ไม่ได้ลำบากอะไร พวกเธอสองคนกว่าจะได้หยุดพักสักที ก็ต้องกินของดี ๆ บำรุงร่างกายหน่อยสิ”
แน่นอนว่าไม่ได้บำรุงร่างกายให้แค่สามีภรรยาคู่นี้เท่านั้น
ยังมีเซี่ยวเหมย รวมถึงยายแก่อย่างเธอเองด้วย ทุกคนควรบำรุงร่างกายกันบ้าง